পৃষ্ঠা:চিন্তা-তৰঙ্গ.djvu/৩০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চিন্তা-তৰঙ্গ জাতিভেদ মানে ই কথা মহয় কৰা অস্তিত্বক অন্য জাতিক অর্পণ, গুচুৱা ঘিণৰ বাষ্প ই কথা বুজায়, | কৰিবলৈ ভ্ৰাতৃভাব নত স্থাপন। খোরা, লােৱা, চোৱাত জাত কদাপি নাযায় দেহ এটি যন্ত্র মাত্র দেখিছা যে হয় চলাই মনে তাক চালক যেন হই খােৱা পিয়া দেহ ক্ষ। বিনা আন নহয়। অতিথি হিন্দুৰ গুৰু শাস্ত্ৰৰ বচন এটাইতকৈ পুণ্য কাম আৰ্যৰ নিয়ম তাক যি জাতৰে হ’ক লগত লৈ খালে নপলয় জাত কাৰে ঋষিৰ বচন। জধলা লেতেৰা হীনচাৰী কোনাে হয়। মুকুল হলেও হক যদি পাপাচাৰী লগত লৈ হাতে পাতে খােৱা কোনাে দিন নকবে কদাপি কোনাে জাতি নৰনাৰী। জাত নাই তাৰ যাৰ মনত কপট, হিংসা খিয়াল মিছ কোৱা আদি কৰি, পােনতে সঁচাক ধৰি ভণ্ড পিচে হলে, তেনে মানুহৰ দেশ থাকে পিচ পৰি।