পৃষ্ঠা:চাণক্য.pdf/৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৯ ) নৃতৰ কলস যেন সমস্ত কামিনী। (8•) যুৱত পুৰুষ সৰ জলন্ত অগণি ॥ নাৰীয়ে পুকষে যদি হোবে একস্থান । সম্ভোগ নভৈলে তাৰ নাহি পৰিত্ৰাণ । নাৰীৰ পৰশে মন বাতুল বৃদ্ধৰ । দ্রুত অগনিৰ তাৰ সেহি পটন্তব ॥ নিজ তনয়ক পিতৃ কৰিব অ দৰ। (৪১) প্রাণসম দেখিবেক পঞ্চম বছৰ ॥ পাচে দশ বছৰ দেখিব শক্র প্রচয় । ষোড়শ বছৰে থাকিবেক (যন ভাই । ওঠৰ বছৰ ভৈলে নামানে বচন । কাতা ভাল হোৰে কতো হোৱয় জুন | আদৰ কৰিলে নিজ পুত্র হুহে নীচ। (৪২) তাড়ন না পাইলে বিদ্যা নিশিকন্ত শিষ্য ॥ (৪০) ধুত কুম্ভ সম নাৰী তষ্ঠাঙ্গাৰ সমংপুমান্। তস্মাদ স্বতং চ বহ্রিং 5 নৈকত্র স্থাপয়ো বুধঃ। (৪১) লালযুেৎ পঞ্চবর্ষীনি দশ বর্ষানি তাড়য়ে প্রাপ্তেযু যোড়শেবর্ষে পুত্রে মিত্র বদাচৰেৰ (৪২) লালনে বহবো দোষান্তাড়নে বহবো গুণাঃ। তমাৎ পুং চ শিষ্যং চ তাড়ঙ্গেমতু লালয়ে ।