পৃষ্ঠা:চাণক্য.pdf/৩০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


যদি কোন বস্তু আসিহোয়ে উতপন্ন। ভাৰ্য্যা পুত্রে বিবর্তির্ঘা কৰয় ভোজন ॥ ঘদি কৰ্ম্ম কৰন্ত থাক! বহুজন । তভেনৰে কৰ্ম্ম কৰি কৰয় ভোজন ॥ এহি চাৰি গোটা গুণ হৈব পুৰুষৰ । বে পাঞ্চ গুণ কহে৷ গুমা কাউৰৰ । গুঢ় মৈথুনক তাৰ নজানয় জানে। (২২) ধাতু ধ্বাদ কৰি যিবাৰ কাৰণে ॥ পাচক লাগিয়া সাঞ্চি থব গুkলি । আগ পাচ চাই ফুৰে মুকলক বুলি ৷ শীত উষ্ণ বুলিয়া আলাস নকৰন্ত। সভয়ে ডক জাতি মুহি দম্ভৱস্ত । পৰম চতুৰ বুদ্ধিমন্ত যিটোজন । কাকত শিথিয়া লৈব কৰিয়া যতন । এহি ভাৱে কৰ্ম্ম কৰিবেক যতনৰ । এবে চয় গুণ কহেঁ৷ শুনা কুকুৰৰ । (২২) গৃহং চ মৈথুনং ধাৰ্টং ; কালে কালে চ সংগ্রহশ্ব অপ্ৰমাদ মনালজং পশিক্ষেও বায়াৎ।