পৃষ্ঠা:চাণক্য.pdf/২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


( ৫ ) দণ্ডিলেসে কৰ্ম্ম কৰে এহি তিনিজন । ভালমুখে চাহিলে নিসিজে একো বন । বিষৰ মধ্যত যদি অমৃত থা কয় । (৯) তথাপিতো নৰে তাক আনিয়া খায় ॥ বিষ্ঠাৰ মধ্যত যদি সুবর্ণ থাকয় । সুহি কন্ত অপবিত্ৰ আনিবাক পায় ৷ নীচ সামান্য যদি থাকে বিদ্যাগণ । তাহাত শিথিয়া লৈব কৰিয়া যতন । সামান্য কুলত ঘদি কন্যাৰত্ন থাকে । উমে জানক তাক কহন্ত চাণক্যে থাকন্ত উত্তম বস্তু অধমৰ ঠাই। নুহি অপবিত্ৰ তাক আনিবাক পায়। দান পুণ্য নকৰে নাহিকে লজ্জা ভয়। (১• হৰি সেৱা নকৰয় যিটো দুৰাশয় ॥ এহি পাঞ্চ গোটা কৰ্ম্ম নাহি যি জনত। এক তিল না থাকিবা তাহাৰ লগত । (৯) বিম্বাদ প্যমৃতং গ্রাহং অaেধ্যাদপি কাঞ্চনম নীচাদপুত্তমাং বিস্তাং স্ত্ৰীৰত্নং প্রস্থলাদপি । (১০) .

  • ¢