পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৮৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

সেই খানে বোষ কৰি, বহে ৰাধা প্রাণেশ্বনী, বলে তজু সঙ্গে কাৰ্য নাই। পাথ হাল্টি পালোঁ দুখ, দুখ এৰি কৰে। সুখ, প্রফুল্ল পুষ্প বনে জিয়াই। ৩৮৩। হেন পুরুষ সঙ্গ, চলিতে নাহিকে ৰঙ্গ, নাৰীক অকলে এৰি যাই। এৰিয়া পলােৱা সােক, কিহেলাে থেকে তােমাক, | নাৰীক উৰিবে শঙ্কা নাই । ৩৮৪ ।। ফিৰি আহি দেৱ হৰি, কাতৰ কৰন্ত ধৰি, প্রাণেশ্বৰী এৰিয়েক ৰােষ। তােমাৰ চৰণ সিদ্ধি, শিৱৰ ভূষণ নিধি, ধৰি যাও হয়ােক সন্তোষ ॥ ৩৮৫. প্রাণেশ্বৰী জুৰ হয়াে, অমৃত নয়নে চায়ো, কৰ জোৰে কহে বাৰম্বাৰ । ভকত বৎসল হৰি, দেখাইলন্ত লীলা কৰি কামাতুৰ জনৰ নিকাৰ ॥ ৩৮৬ । নিয়োক সভাসদ, গীত গােবিন্দৰ পদ, | শ্ৰবণত ভুকুতি মুকুতি। যিতে জনে এক মনে, ৰাম কৃষ্ণ বলে ঘনে হৈবে তাৰ পদ বৈকুণ্ঠভ স্থিতি ॥ ৩৮৭।