পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৫৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

ইতো কথা বৰ অদ্ভুত, লােকত বৈলাশ অযুগুত, তুমি লাজ ভৈলে আমি ৰহে কোন ঠাই। বৰৰ জিবাৰি যেন স্মৰি, পৰম কঠিন দেৰ হৰি, কান পাশে তুমি যাচি যাবা কেন কৰি ॥ ২২৭। বন্ধুৰ পৰীক্ষা পাই ভালে, জুলৰ প্ৰমাণ পদ্মনালে, যদি ইচ্ছা আছে আপুনি নাশিলা কেনে। এৰি ঘৰ পতি পুত্র গণ, বন অৰণ্যৰ পশু যেন, তথাপি আমাক স্নেহ নাই তান মনে ॥২২৮। ৰালী কথা শুনি ৰাই, অসিনে বসিলা ফিৰি যাই, শুকক বোলে কৃষ্ণক ইঠাৱক আন। ৰাম সৰস্বতী বোলে সাৰ, বিবৃহ শুনিয়ে ৰাধিকাৰ, এষেসে জানিলে হৰি আইবা ইতো খান ॥২২৯। ঝমুরি। সুকণ্ঠ বেলন্ত সাৰ। মুখ চায়া ৰাধিকাৰ । আপােনাৰ কৰ্ম্ম নষ্ট । পাছে ন কৰিবা কষ্ট । ২৩০