পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৫০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

{ ৪৪ } ৰদ্বাৱলী বােলে ভাল’ কহিলা আমাক । সখীৰ পশিক নিবে নাপাৰা তােক। ওযুগাবে গােপিনী ৰমণ চিহ্ন দেখি । জেধে মােক খন্তি ৰাধাৰায় সখী ॥১৯৮। তুমি ঐতে থাকা প্রভাে ময় যা আগে। ইতােকথা ৰাধিকাত পুছিবাক লাগে । মাধৱৰ দুঃখ জানি মনত সুমৰি।। সেই বেলা আসিলেক সুকণ্ঠী শুন্দৰী ॥১৯৯। সুকণ্ঠীক দেখি কৃষ্ণে বাহুমেলি আনি। পদ্মাসনে কোলাত বৈসাইল! চক্রপাণি । বদনে চুম্বন দিয়া সাবটী দুই হাতে। তুলসীৰ মালাগাথি পিন্ধাইলা খোপাতে।২০০৭} বক্ষ শিলা বৰে দেৱতাৰ মােহে চিত। একদিন শুনি কৃষ্ণে সুকণ্ঠীৰ গীত। পর্বত পােত গৈল মাধৱৰ ভৰি। আজিয়াে সুচায়ে তাক গােবর্ধন গিৰি ২০ : সুকণ্ঠী বোলয় প্রাে নক সংশয়। ৰাধিকাক দিবে ময় বুলিলে। নিশ্চয়। এহি বুলি সুঝগয়ে অনেক প্রবন্ধে ।। ৰাধিকাক পাইল। পাছে কুঙ্কুমৰ গন্ধে ॥২০২