পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৫১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

{ ৪৫ ] দেখিয়া ৰাধিকা উঠিল গা লাৰি । সুগন্ধিত পুস্পৰ আসন দিল। পাৰি। শুনি আছে ৰাধাদেৱী প্ৰেমৰ পৰম । কথা এক কহিল। সুকণ্ঠী মনােম । ২৩। দেৱ লােকে ব্যাকৰে মনুষ্যৰ কায় । ই হেন শৰীৰ সখী বিফলে সে যায় ।। যােগিগণে যাহাকে নপাৱে ধ্যান কৰি । তােমাৰ নিমিত্তে প্রভে উত্ৰাৱল হৰি ২০৪। মুণিগণে চিন্তাকৰি চিন্তিয়া পায় । কৰিয় সংসাৰী হােৱে জানিবা নিশ্চয়। হেন কৃষ্ণে তােমাক বিচাৰি ফুৰে বনে। পৰম অবােধ দেখো তােমাৰ লক্ষণে ॥২০৫। রূপক তালৰ ৰাগ বৰাৰি উত্তম। ৰাগৰ লক্ষণ কহে শুনা মনেম ? দিব্য কোটি রূপতী কন্যা নিজ সঙ্গে। অলঙ্কাৰে মনিক কচাৱে মন ৰঙ্গে }} ২০ ৬ । অপােনাৰ অলঙ্কাৰ পিন্ধিমন্ত কাঢ়ি । চামৰ ঢুলায়। তা নেই আগবাঢ়ি ॥ দেৱতাৰ পুষ্পমালা কণ্ঠত পিন্ধাইল।। নমস্কাৰ কৰি কন্যা শয্যাত বইলা ২০৭