পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৪৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

| [ ৪২ ) গােপিনী আলাপ চিহ্ন দেখি সৰ্ব্ব পাৰে। পুন দােষ পাতিলা ৰাধিকা ক্রোধ ভাৱে। মােক এৰি আনক ভজিল নাৰায়ণে । পিঠি দিয়া ৰােষ পাতি গুণে মনে মনে।১৮৮। কাতৰ কৰাইবাে মই দান্তে তৃণ ধৰি। তবে সে সাম্ফল মই গোৱাল বিৱাৰী । নপি ৰাধিক। গুণয় মনে মনে। খানিতেকে কতেৰ কৰিৰে নাৰায়ণে ৪ ১৮৯। ভাবনা সে কস্তস্বরূপ কিছো নাই। বিলাপ কৰক্ত শােকে বিমুর্চিত হই । মাধৱে বােল ৰত্নাৱলী বৰ নাৰী । কোন থানে আচয় ৰাধিক প্রণেশ্বৰী । ১৯০! কযোণে বােলো হেৰ কথা শুনিয়ােক। ৰাধিকা ক দেখাই দিলে প্রাণ দিয়া মােক।। ৰত্নাবলী বৰলে কৃষ্ণ শুনা মোৰ বাক । ৰাধিকাক দিলে প্রভু কি দিবা আমাক । ১৯১ মাধৱে বােলন্ত শুনিয়ােক প্রাণেশ্বৰী । জগতৰ সম্পত্তি মিলোক আজি ধৰি । দেৱাৰ নাগ য গন্ধৰ্ব্ব মনুষ্য। আজি ধৰি সকলে তোমাৰ হোক বন্ত । ১৯২!