পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/৩৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

{ ৩৩ ] তথাপিতে কামদেৱ শৰ মাৰে দেখি । ক্রোধে বাক্য বুলিলন্ত কটাক্ষে নিৰখি । শুনা কামদেৱ তােক কিচো নাই ডৰ ।। কি কৰিব পাৰশ-পুষ্পৰ ধনু-শৰ ॥১৪৩। হৃদয়ত লাগি ৰাধিকাৰ দৃষ্টিবাণ। সকল শৰীৰ পােৰ হয় খান খান । যিলত সহিলেক ৰাধিকাৰ দৃষ্টি শৰ। তাত কৰি তোৰ বাণ কত মান যৰ ৷৷ ১৪৪ । এহি বুলি মাধৱে কৰম্ভ শােক যথা। ৰাধিকাৰ দূত আলি মিলিলেক তথা গলত পিন্ধিয়া পুষ্প মালতিৰ হাৰ । মাধৱৰ পাৱত কৰিলা নমস্কাৰ।। ১৪৫। মাধৱে দেখ ৰাধিকাৰ প্রাণসখী। বার্তা পুচিলন্ত কৃষ্ণে সলোতক আখি ॥ বহিয়ােক ৰত্নাৱলী শুনু একে মনে।। প্রাণপ্রিয়া ৰাধিকা আন্ত কোন বনে ॥১৪৬৯ হেন শুনি ৰত্নাৱলী দিলন্ত উত্তৰ। ৰাধিকাক তুমি সুখী কৰি আছা বৰ । তুমি যেন কৰি আছা সকো ন কৰি । ... তজু আশা কৰিয়া জীৱন্তে আছে মৰি {১৪৭।