পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/২৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

( ১৯} ৰােষ কৰি নিকুঞ্জ বনৰ আৰ ভৈলা। সখীক সমােধি কথা কহিবাক লৈলা । জয়দেৱে গাৱে গীত মধ্যমান ধরি ।। ৰাগৰ মালিতা শুনিয়ােক ৰাম গিৰি। ৭৩ নিতম্বিনী দিব্য কন্যা সােনাৰ বৰণ ।। পৰিধান অলঙ্কাৰ দেবাঙ্গবসন। নীলবস্ত্র পিন্ধি আতি প্রকাশে সুন্দৰী । স্বামী যাচিবাক যাইল চৰণত ধৰি ৭৪ যৌবন ভৰে কন্যা কাকো নেদেখায়। মােৰ স্বামী হুইবে কোন পুরুষ আচয় ;} রূপৰ দর্পত কন্যা নাচায় ফিৰি। ইসব লক্ষণ ৰাগ বােলি ৰামগিৰি ॥ ৭৫ কৃষ্ণ বিৰহে ৰাধিকাৰ বৰ দুখ । ৰত্নাবলী সখীক বুলিলা চাহি মুখ। ৰত্নাবলী বােলে সখী নকৰিবা বােষ । কৃষ্ণক চাহন্তে সতিনীত নাই দোষ । ৭৬। ব্ৰহ্মাদিৰাে দুর্লভ ইহেন লেহাপায় । কৃষ্ণৰ ৰূপত ত্রিভুবন-মােহ যায় । ইহেন শৰীৰ পায় হুয়ােক সন্তোষ । দূৰতে তেজিয়ো সখী সতিনীৰ দোষ ॥৭৭