পৃষ্ঠা:গীতগোবিন্দ.pdf/২৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

দুৰ্ব্বাদল শ্যাম তুমু চন্দনে লেপিত। শীতবস্ত্র বনমালা অপা লম্বিত। ক্রীড়া চলতে লৰে দিব্য মণিগণ। মকৰ কুগুল গণ্ডস্থলে বিতােপন ॥ ৭৮ । মন হৰন্ত গােপবধূ সমস্তৰ । মুখত প্রকাশে আতি হাসি মনোহৰ 1} দেখা তা সম্বাৰ সতিনীৰ ৰিষা এৰি। পঞ্চম উৎসাহে গাৱে মাধৱক বেৰি । ৭৯ পুষ্পতলে বহে অতি তত ভাগৰি । অলিঙ্গিয়া কৃষ্ণক জিৰাৱে কণ্ঠে ধৰি । মদনে পীড়িত কতো বাতুল আকাৰ । অগিবাঢ়ি যাচি মাঙ্গে ষোড়শ শৃঙ্গাৰ | | দেখা দেখা হেৰ সখী কতাে গােপিনীৰ। কৃষ্ণ মুখ চুম্বিতে নয়নে বহে নীৱ । কামভাৱে জন্ত মাধকে কতো নাৰী । জন্মে জন্মে হইবে প্রভাে তোমাৰ কিঙ্কণী }৮১ কাতা গােপ মাধৱক নসিবাক চলে । চৰণত স্তন দিয়া মহাকান ভােলে । দেখা যমুনাৰ-কুঞ্জে মনােহৰ বনে । কৃষ্ণৰ বস্ত্রক কাঢ়ি লৈলা গেপীগণে{{ ৮২