পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৮৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৮১ ] নোহোৱা, জাঁজিত উটি অহা পীতাম্বৰ তেতিয়াৰ পৰা কাকতী হৈছে। সেই পীতাম্বৰে সৈতে ( মোৰ ফাললৈ চাই ) ই অজ্ঞানে মোক সমান পাতিছে নহয়। মই হাজাৰে৷ দুখত পৰোঁ, মোক কাকতীৰ ঘৰৰ বুলি কোনে নকব, সাতোলাই হয় ! হয় ! বুলি শলাগিলে, আৰু কলে ‘বপাদেও, হথত পৰিলে ডাঙ্গৰ মানুহ ভঙ্গা যায়নে ? যি ডাঙ্গৰ, সি ডাঙ্গৰ । মই কাকতীৰ ঘৰক ভালকৈ জানো । তেওঁলোকৰ তলি একেবাৰে উদং । বাপেকে মৌজাদাৰ হৈ যি অলপ ঘটিছিল। পুতেকে আজি তিন বছৰে তাক গুৰসাং কৰিছে। এতিয়া তেওঁ কেৱল ধাৰতহে চলি আছে । তথাপি এই ধনীৰাম সাতোলাৰ নিচিনা হাই দি খোৱা ৰিং দি পলোৱা মানুহৰ উচতনিচত ধাৰৰ ১ওপৰত ধাৰ কৰি ফাকুৱা বৰসবাই চলায়েই আছে। মই মাজে মাজে তেওঁক এই বিলাক ভাল মন্দ কৈ থাকে, কিন্তু তেওঁ মোৰ কথালৈ কাণ নকৰে। তেওঁ মোক আদৰলিয়া৷ বুলি মোৰ কথা উৰাই দিয়ে। আমি । ভালকৈ খোৰাৰ মান শুনাম বুলি । আকৌ মাত লগাটো, ৰূপাদেও, মই নাজিৰ দেউতাৰ মুখে শুনিলোঁ, আপোনাৰ ধাৰ বোলে তিনি হাজাৰ । ইয়ানবোৰ ধাৰনে। আপুনি কেনেকৈ শুজিৰ খুজিছে ? সিদিনা৷ হুজুৰৰ টেকেলাই ঘৰৰ বয় বস্তু এটাই খিনি ৰাজলৈ উলিয়াইছিল, পাচে ভীর্ধেশ্বৰ গগৈৰ অনুগ্ৰহত জানিবা বহুখিনি নিলামত মুঠিল। সেই তো। সেরেই। ইফালে আাকে তিনটা গোচৰ লাগিয়েই আছে, সেইসোপা উগ্ৰী হৰ, লাকিলে আপোনাৰ