পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৮৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ • ] দেওআপুনি একো শঙ্কা নকৰিব। যদি তেওঁৰ ইচ্ছ৷ হর । ফাকুৱা৷ আপোন৷ আপোনি হব। সাতোলোৰ কথা কেইষাৰ শুনি মোৰ গাত গোটেই জ্বৰ উঠা দি উঠিল । মই কথা সহিব নোৱাৰি আকৌ মাত লগালোঁ, এই দৰে ধাৰ কৰি কৰি ফাকুৱা কৰোতেই চাৰিঙ্গৰ পীতাম্বৰ কাকতী লাও লোৱা হল, এতিয়া তেওঁক কোনেও নোসোধে । মোৰ এই কথা কেইটা কাকতীৰ কাণত কাঁড় লগাদি লাগিল। তেওঁৰ নাকৰ আগ, কাণৰ আগ ৰঙ্গা পৰিল। তেওঁ মোৰ ফালে চকু পোন্দোৱাই, মুখ জোকাৰি জোকাৰি কালে, তই মোক চাৰিঙ্গৰ পীতাম্বৰ যেন দেখিছনে ? তাৰ বাপেকে কাহানি কেইটা ফাকুৱা কৰিছিল অ ? সি জানিবা ঠিকাদাৰ হৈ ছুদিন মান ৰৰৈয়া হৈছিল, পাচে ওভতগোৰে নাচি ৰসাতললৈ গল । সিহঁতক সেই বোৰে শুজিব কেলৈ। ৰাজহংসক দেৰি ঘন চিৰিকাইও—এই খিনিতে সাতোলাই মাত লগালে, বাপাদেও ! পীতাম্বৰনে কাকতী হল । কাহানিৰ পৰা ? চাৰিঙ্গৰ কুলধৰ কাকতীৰ ঘৰক মই জানো, পীতাম্বৰ হনু তেওঁৰ একো বংশ নালাগে, তেনেহলেনো চাৰিঙ্গত আৰু কোন কাকতী আছে ? এ । তুমি জনা নাইনে, সাভোলা! আজিকালি কাকতী কটকী বৰ৷ বৰুৱা খিতাপ বজাৰত কিনিবলৈ পায়। ধন হলে তুমিও সারোলা খিতাপ পেলাই দি বৰফুকন বৰবৰুৱা৷ কিনি লৰ পাৰা। কাকতী আগেয়ে লেপেটা পাৰি বহি আছিল, পাচে কথাৰ বেগত উঠি বহিল, আৰু ছাতৰ আপুনি জোকাৰি কৰলৈ ধৰিলে, গছৰষে ভুদিনমান বলী খেলাইছিল নাইরগুবি-গছ ,