পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৮৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৭৯ ] ঘট স্থাপনা কৰে, ফুকনৰ ঘৰতো তথৈবচ, ধুমধামেৰে যি হয় কেৱল আপোনাৰ ঘৰতহে। আপুনি এবাৰ ফাকুৱা নকৰৰ মাথোন, মূৰ দোৱাবলৈ ঠাই নাইকিয়া হব। সিহঁতে ইয়াকেহে কৈছিল। আপোনাক সিহতে মুখে ধৰে মানে প্রশংসিলে । কথাৰ মূৰতে মই ধপাত ছিলিম কাকতী বপাক দিলো, তেও ধোৱাখোৱা লৈ খাবলৈ ধৰিলে, আৰু কলে বুজিছ৷ নে সাতোলা, মই ফাকুৱ। এনোঁহে বুলিচো, মই আৰু বলে নোৱাৰাত পৰিছে৷ । এই কথা শুনি সাতোলাই চকু যোৰ। ডাঙ্গৰকৈ মেলিলে আৰু কাকতীৰ ফালে চাই কলে “বপা দেও । ফাকুৱাটে। আপুনি এৰোঁ বুলি কেনেকৈ এৰিব, পিতৃ- পুৰুষৰ ধ' , তাক এৰিলে নো ভাল বুলিব কোনে ? কাকতীয়ে কলে ‘এৰ৷। মই তাকো একোবাৰ ভাবোঁ। ধাৰে হওক খণে হওক, পিতাদেৱে পূজা৷ ভাগ এৰ৷ নাচিল । মইনো কেনেকৈ নকৰি থাকো। আৰু সাতোলা ! ঈশ্বৰৰে৷ একেৰি কৃপা । আছে। সিবাৰ ৰূপৰ নাটনিত পৰি ‘শ্যামৰায়ক’ এনেই এটি সেৱা কৰি থব খুজিছিলো । পিছত ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা, ঠিক সময়ৰ মূৰত ধনবৰে নিয়া ৰূপ কেই টকা দিলেহি, জাৰু থানেশ্বৰ বৰুৱাক কওঁতে ৰূপ আঢ়ৈ কুৰি উলিয়াই দিলে। এও বাঢ়ি নলও বুলিছে, মূল কেইটকা দিলেই হৰ ।. এই বাৰো সেই দৰে ঈশ্বৰে কেনেবাকৈ মিলাব । এই খিনিতে মই মাত লগালে, বপাদেও, ধাৰ কৰি আনিলেও ঈশ্বৰে মিলোৱা হয়নে ? মোৰ এই কথা শুনি সাতোলা জিলিকাই উঠিল। ইয়াৰ কথা এটা বেলেগ, ঈশ্বৰে নিদিয়াকৈ ই পায়! বুজিছে নে ’বলা ।