পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৬৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৫৮ ] নিজে নিজে কিবা কিবি বকি আছে এনেতে আৰু এজন মানুহ আহি সোমাল । সিহঁত দুইৰো ভিতৰত যি কথাবার্তা হল তাৰ পৰা বুজিলোঁ যে আগৰ জন মানুহ সেই জাহাজ অফিচৰেই চাকৰ আৰু দ্বিতীয় জন দেওৱানী আদালতৰ টেকেলা ।. টেকেলা৷ জনে কৰবাত মাল ক্রোকী পৰোৱানা জাৰি কৰি সেই নিশা জাৰত কঁপি কঁপি ওলাইছেহি। টেকেলা আহি পোৱাৰ কিছুমান পৰৰ পাচত দুয়োজনে বহি জলপান খাবৰ দিহা কৰিলে । সেই নিশা, জুইৰ ওচৰত বহি জলপানৰ বাটি আগত লৈ সিহঁত দুই জনে যিবিলাক মন্তব্য প্রকাশ কৰিলে, তাৰ সংক্ষিপ্ত বিবৰণ অলপ কোৱা যাব। জাহাজৰ চাকৰ-তুমি এই ৰাতি ইমান হাবিৰ মাজেদি । কেনেকৈ আহিলা ? দেওৱানী টেকেলা—এই ৰাতি ! এই ৰাতি নাহিলে হয় নে ? কালিলৈ মোকৰ্দমাৰ দিন, পৰোৱানা জাৰিৰ ৰিপোৰ্ট নিদিলে ন চলে। সেই দেখি মৰণত শৰণ দি কথমপি এই খিনি ললোহি । জl. চা—মই ভাবিছিলোঁ মোৰ হে সুখ নাই, দুপৰ নিশালৈ জাহাজ আহিবজাহাজ আহিব বুলি ৰৈ থাকিব লাগে । কোনবা দিনা জাহাজ আহে, কোনবা দিনা বা নাহেই, তেও মই ৰাতি তিনি বজালৈ জপৰ জপৰ মাৰি থাকিব লাগে। এতিয়৷ দেখো টেকেলা বিলাকৰো সেই দুখ । এই দৰে সিহঁতে কথা পাতি ক্রমে গৈ সুখীয়া কোন, দুখীয়া কোন, ভোগ কি, কোনে ভোগ কৰিবলৈ পায়, এই বোৰ বিষয়ৰ আলোচনাত পৰিল, মই মনে মনে সিহঁতৰ কথা শুনি আছিলেী,