পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৪০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৩২ 1 দিছিল মলাত, আৰু লাড় , ও তেওঁৰ ভাগত অলপ t তেওঁ এই বিলাক কথা কৈ বৰ বেজাৰ কৰিলে, ইয়াকে শুনি থাকোতে বহু ত পলম তল । পাচে তেওঁ উঠি গলভ সভালৈ। যাও যে সভা বহি অবণি পুৰণি হৈছে, সভাপতিয়ে সভা আৰম্ভ কৰি দি বক্তাৰ বন্ধুতা দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে । মই গৈ প্ৰথমে বহিবৰ ঠাইকে পোৱ। নাছিলো. পাচত শ্ৰীধৰ গগৈয়ে অনুগ্ৰহ কৰি তেওঁৰ ওচৰতে অলপ ঠাই দিলে, তাতে বহিলো । এইবাৰ বন্ধুতা দিবৰ পাল আছিল হাজৰিকাৰ এওঁ এজন অতি প্রাচীন লোক, বয়সত চাৰিকুৰি সাতৰ কম নহয়। চুলি, দাড়ি, ভুৰু সকলো পকি শুভ্র হৈচে । এওঁ এজন পণ্ডিত লোক বুলি প্রখ্যাত । যদিও বয়স ইমান বেচি, সকলো কৰ্ম্মতে আগ । ইংৰাজী লিখা পঢ়াও কিছু জানে। তাহানি বাপেকৰ দণ্ডিত হুমু তেওঁ ফার্চিও পঢ়িছিল, সেই দেখি ফার্চিও অলপ জানে । সভাপতি বহিলতে এও থিয় হল, ছবাৰ খেকাৰিলে, চেলেঙৰ আচলেৰে মুখ মুছিলে আৰু চকু মুছিলে । পাচে । এখন হাত কঁকালত থৈ আৰু সিখন ওপৰলৈ তুলি ধীৰে ধীৰে গহীন সুৰেৰে | কবলৈ ধৰিলে, ডাঙ্গৰীয়া সকল ! আজিৰ সভাত বন্ধুতা দিম বুলি গাত লৈ মই জানিবা কোৰে কাটি শনিহে চপাই লৈছিলোঁ। ( চাপৰি ) আক্তি মাহেক মোৰ এই চিন্তাই মনৰ পৰাগুচা নাই । সভাত কি বিষয়ে-বস্তৃতা দিম, খাওঁতে শোতে কেৱল এই চিন্তাই । মনক খুনিন্দয়া খুন্দিকৈ আছে। মনত হাবিয়াস এই যে সভাত এটা বৰ ধেমেলীয়া