পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৩৩ ]। কথা উলিয়াই সভাবৃন্দৰ পেটু ছিগা হাহি তুলি উগ্র বক্ত নাম লও, কিন্তু তেনে কথা আজি মাহেকেও ভাবি নাপালোঁ। অসমৰ যেনি চাও, কেৱল দুখৰ কথাহে দেখিবলৈ পাওঁ । ( চাপৰি । সেই দেখি ৰ’ লগা কথা কৈ বক্তা নাম লোৱাটো মোৰ ভাগ্যত নঘটিল। । আজি আপোনালোকক মই দুখৰ । বা ভৰিহে দিবলৈ ওলাইছে। । ( সঙ্গ সজ শক ) ডাঙ্গৰায়া সকল ! আপোনালোক এটাইবিলাক দেশ হিতৈষা লোক, নাইবা এই বৃদ্ধ বয়সত পাটীৰ স্থখ পৰিহাৰ কৰি, এখন সভা পাতি, তাত দেশৰ মঙ্গ লা মঙ্গলৰ কথাআউটি প্রাচীন শিৰৰ প্রাচীন মগজু উতলাবলৈ কেতিয়াও মান্তি নহলহেঁতেন। । অসমৰ উন্নতি আপোনালোকৰ হাদয়ৰ কামন। । ( চাপৰি ) কিন্তু উন্নতি কৰিব। কেনেকৈ ? উন্নতি কৰিব কাৰ ? মানুহ নহলে জাৰণি, বননি। আৰু কাঠনিৰ উন্নতি কৰিব নে ? ( চাপৰি ) অসম দেশ । নিচেই সৰু দেশ । দীঘলে পুতলে । ডাঙ্গৰ হলেও প্রজাৰ সংখ্যা । নিচেই তাকৰ । আগৰ কালত যে অসমত কেতিয়াব। সৰহ প্রজা আছিল, এনেও নহয় । যি অলপ অচৰপ আছিল তাৰে আকৌ কেতখিনি সংহৰিলে মানে, কেতখিনি সংহৰিলে মটকে, বাকী আছিল কেৱল লাই আৰু লেচাই । ইংৰাজ ৰজাৰ আমোল পৰিবৰ পৰ। অসমত তেনেকুৱা৷ কোনো বিপ্লব মিলল নাই । সেই দেখি লাই আৰু লেচাইৰ বংশ পৰিয়াল বাটি ঘৰ ভৰিব বুলি আশা কৰিছিলো কিহন্ত কনা বিধতাৰ এনে ব্যৱস্থ৷ যে আমাৰ এই ক্ষুদ্র আশাও পূৰ নহল। • (সজ সজ শব্দ) অসমীয়াৰ পৰিয়াল বাঢ়ি সৰহ হওক ছাৰি, দিনক দিনে টুটিহে