পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ২৫ ] কৰিলোঁ। তিৰোতাক এই দৰে ৰাখি আমি তেওঁলোকৰ দেখি শিকাৰ মূৰ মাৰিছে1। লেখি শিকাৰ পটন্তৰো তেনেকুৱা । চোৱালী পঢ়াবলৈ আমি কত কেই জন অধ্যাপক ৰাখি দিওঁ কেই জনী ছোৱালীয়ে পঢ়াশালিত পঢ়ে। চোৱালীক পঢ়ো রাটে! আমি দে।ষৰ কথা বুলিহে বিবেচনা কৰোঁ । পঢ়িলে। ছোৱা -ী ৰচকী আৰু লাহত ত য় । বৰুৱাৰ জীয়েক লিখা। পঢ়া শিকি লাভতা হৈছে, তেওঁ নিকা কাপোৰ নল মলিয়ন সাপোৰ নিপিন্ধে, আখলত ভেলীচাই লাগিলে চাবোন খাৰণি লগায়, আৰু উপন্যাস পঢ়ে আৰু বাতৰি কাকত পঢ়ে। এনেকুৱা আচৰণ আমি গহিত বুলি ধৰোঁ। আমাৰ বিবেচনাত তিৰোত৷ নেজ-গুবৰুৱাগাই, বা লেটিলোৱ। গাহৰি যেন হব লাগে । তেওঁলোকৰ গাৰ গোন্ধত খালৰ যখিনী আৰু গছৰ পিশাচনী পলব লাগে ! কিয়নো সুতিৰী গেন্ধেলী ই ডাকৰ বচন, ( চাপৰি ) গাত কেচেমা কেচেম গোন্ধ নাথাকিলে তেওঁ কেতিয়াও সুতিৰা ( চাপৰি ) হব নোৱাৰে । তিৰোতাৰ । গাত নিক। কাপোৰ ; আৰু তিৰোতাৰ নিক৷ ভৰি হাত আমাৰ । চকুৰ কুটাদাতৰ শাল, আমি তাক কদাপি সহিব নোৱাৰোঁ। আমি আৰু তৰ্ক কৰে যে লিখা পঢ়া শিকিলে ছোৱালী মই মত হয় : শাহ শহুৰক নমনা হয়, আৰু গিৰিয়েকক উলাই কৰে । আমাৰ বিবেচনাত ছোৱালীয়ে পুৱাগধূলি দুয়ো বেলা দণ্ডৱৎ দি সেৱ। কৰিলেহে স্বামাক মান্য কৰা হয়, শাহুৱেকৰ। ভৰি ধুৱাই পাদোদক খালেহে শাহুক ভক্তি কৰা হয় । ঘৰৰ তিৰোতা জনীৰ । পূজাৰ থলি হবলৈ আমাৰ পৰম হাবিয়াস।