পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/২৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


২০ ] তেৱোঁ আজিলৈকে তাকেই ৰান্ধি আছে। মঙ্গহত ঘিউ, বুট মাহত চেনি অসমীয়া ৰান্ধনীৰ মনত অভুত কথা । আটাগুৰিৰ। ৰুটি হৈচবল নিদিলে । ছিঙ্গিব নোৱাৰি । অসমীয়া ৰান্ধনীৰ মিষ্টান্নতো হাত আছে । তেওঁলোকে হেঁচা পিঠা. উৰহি পিঠা, খুতৰীয়া পিঠা, ঘিলা পিঠাফেনী পিঠাচুঙ্গ পিঠাটেকেলি। পিঠা. জিলিপি আৰু হাজাৰ মুখী পিঠা ভালকৈ কৰিব জানে । পিঠাৰ প্ৰধান ফেনী। যিবাৰ ফেনীৰ আয়োজন, সেইবাৰ ঘৈনীৰ লচপচনী কিমান ! কেইটা লগুৱাই টাঙ্গোন খায়, কেইটা৷ লৰাই ঢকা খায়, তাৰ ঠাঠিকানা নাইকিয়া হয়। (চাপৰি) সভ্য সকল আজিৰ বন্ধুতা৷ দীঘল হল । স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ বিষয়ে ইমান কবলগীয়া কথা আছে যে ভালকৈ বৰ্ণালে ওঠৰ পৰ্ব মহাভাৰত হয়। । কিন্তু মই আজিলৈ ইমানতে সামৰিলো, ঈশ্বৰে সময় দিয়ে যদি আগলৈ আকৌ এই বিষয়ে আপোনা লোকৰ আগত আঘাৰ চেৰেক কথা নিবেদিম। আজিৰ বন্ধু তাটি স্ত্ৰীশিক্ষাৰ প্ৰথম আধ্যা বুলি ধৰিব। ৰাজখোৱা বহিলত সভাপতি ডাঙ্গৰীয়াই উঠি কলে—সভা সকল ! আজিৰ বস্কৃত৷ আচলতে দীঘল হৈছে, তেও কথাৰ ওৰ ওলোৱা নাই । ওৰলৈকে মুশুনাকৈ কথাৰ ওপৰত মন্তব্য প্রকাশ কৰা অযুগুত। সেই নিমিত্তে মন্তব্য দিবলৈ আজি আপোনালোকক অনুৰোধ নকৰে। । এতিয়া গধূলি হল, আজিলৈ এই মানতে সভা সম্বৰণ কৰিলোহঁক। সভা । ভুগিল, আমিও গুচি আহিলো। সিবাৰলৈ কি ওলায় তালৈহে । বৰ ধাউতি থাকিল।