পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/২৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ১৯ ] পকায় । ( চাপৰি ) এই অসমৰ তিৰোতাৰ কাম । তাৰ পাচত শিকনি । তেওঁলোকৰ শিকনি অভূত। অমুকীৰ লগত দন্দ. তাইৰ ঘৰলৈ লৰা গল, এতেকে তাৰ পিঠিত চেই বন্ধাকৈ এচাৰি লগা লৰাই জাপ মাৰোতে পৰিল, লগ৷ এক বাঘ ঢকা লৰাই তেওঁৰ গুপ্ত কথাৰ ভেদ ভাঙ্গিলে, এতেকে তাক মাৰি জোম। কৰ। । ইফালে আকৌ. বপা তাইক গালি পাৰি দিয়ৰ, তাক চৰ মাৰি দিয়া, দেউতাৰৰ পেৰাৰ ৰূপ এটক৷ মনে মনে লৈ আহাতাইহঁতৰ হাহিনী জন্নী ঘৰলৈ আহিছে, বপা । তাইক মাৰ মাৰি মাৰা, মোৰ । পোনাই ফাকি দিব জানে, আসৈ মাতিব জানে, 'আহ৷ এটি চুমা দিয়1 । ( সজ সজ শব্দ ) এনেকুধা পাঠ লৰাই দিনে ৰাতি আওৰাব লাগে। ( চাপৰি ) বান্ধন বাঢ়নতো অসমীয়া তিৰোতাৰ শিক্ষা ডাঙ্গৰ। চাউল সিজিল নে নাই, আৰু কচু সিজিল নে নাই তাক ভালকৈ জানে । আমি অসমত যি কেই জনা নামজ্বল ৰান্ধনী লগ পাইছো, তেওঁলোকৰ বিদ্যা খৰিচা আৰু মাটি মাহতেই শেষ। খৰিচাৰ আঞ্জাখন জুতিত তুলিব পাৰিলেই তেওঁ বৰ ৰান্ধনী । ত্ৰেতাৰ পৰা এতিয়ালৈকে অসমত একে আঞ্জাই চলি আছে। সেই কোমোৰাৰ আঞ্জাসেই খৰিচাৰ আঞ্জা অসমৰ ঘৰে ঘৰে ভোজত আৰু নিত ভোজনত সদায় লগ পাবা। খাহি পহু ৰন্ধাৰে৷ নিয়ম আজিলৈকে লৰচৰ নহল। ( চাপৰি ) অসমীয়া ৰান্ধনীৰ মনে গঢ়া আঞ্জ, আমি এখনো খাবলৈ পোৱা নাই। ( চাপৰি ) মাক বা বুঢ়া মাকে :যি আঞ্জা ৰান্ধিছিল