পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ১১ ] কিবা মন্তব্য থাকিলে প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। ” সভাপতিৰ এই অনুৰোধত সন্দিকৈ ডাঙ্গৰীয়া আসনৰ পৰা নামি থিয় হল, আৰু হাত দুখনি পাচ ফালে থুপুৰিয়াই কবলৈ ধৰিলে, ‘সমজুৱা ডাঙ্গৰীয়া সকল । ! ফুকন ডাঙ্গৰীয়াৰ সাৰগৰ্ভ সুললিত বস্তৃত৷ শুনি যি তৃপ্তি লাভ কৰিলোঁতাক মই এক মুখেৰে বৰ্ণাব নোৱাৰে। । ফুকনে আমাৰ আচল ঘুণত হাত দিছে। আমাৰ অধিকভাগ বোৱাৰা শাহু শহুৰৰ দোষত বেয়া । হয়, ইয়াত তিলাৰ্ধও সন্দেহ নাই । মোৰ ঘৰতে শাহুৰেক বোর।ৰীয়েকৰ সদায় খকাখুন্দা, ঠেহেৰাঠেহেবি লাগি থাকে । মই মাইকী মানুৰ কথা দেখি তালৈ বৰ কাণ নকৰোঁ। . কিন্তু আজি ফুকনৰ কথা শুনি মোৰ চকু মুকলি হল। মই ঘৰৰ গৰাকী, এতেকে মই সকলো ফালে দৃষ্টি ৰাখা উচিত । এই কথা । আগেয়ে মনত খেলোৱা নাছিল । গাবুজ, ক'ক্ষত মৰা, আগ পাচ মুগুণা, বুঢ়াৰ হাতত গৃহস্থালি পেলাই দি আক লোকৰ চোৱালীক মাকক শীতল বুকুৰ পৰা কাঢ়ি জানি শাহুৰ চেঙ্গা দণ্ডিত পেলাই দি গৰাকীয়ে নিশ্চিন্তে থকা কদাপি উচিত নহয়। আশা কৰে। ফুকনৰ বন্ধুতাই মোৰ যেনে টোপনি ভাঙ্গিলে, তেনেকৈ সকলো অসমীয়াৰ টোপনি ভাঙ্গিব । তেখেতৰ কথা কেই আষাৰ সোণালী আখৰেৰে লিপি থোৱা যুগুত। (চাপৰি নেওগ,—ফুকন ডাঙ্গৰীয়াই আমাৰ অস্তেস পুৰত লুকাই থকা দোষ বিদিত কৰি ; তালৈ আমাৰ চকু পেলাই দিয়াত ; আমি শলাগ নলৈ থাকিব নোৱাৰো। শহুৰৰ ঘৰলৈ আহি ন বোৱাৰীয়ে যে বহুত কষ্ট ভোগ কৰে, তাক কেওঁ নহয় বুলিব