পৃষ্ঠা:কেন্দ্ৰ সভা.djvu/১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ] লাগে । বোৱাৰী ঘৰলৈ আহিলে শাহ আই তো চাঙ্গত উঠেই, বান্দী বেটীয়েও তাইৰ হাঙ্গি নধৰাকৈ কুটাগচ নিছিঙ্গে। শাহুব বিবেচনাত বোৱাৰী শিলৰ মানুহ। তাইৰ বনতো ভাগৰ নাই, গালিতে৷ বেজাৰ নাই, পেটতে৷ ভোক নাই । পুৱাৰ পবদুপৰীয়ালৈ, আৰু ছুপৰীয়াৰ পৰ পৰা নিশালৈ তাইৰ দুখন হাতৰ আজৰি নাই ; তেও শাহু আইৰ সন্তোষ নাই । বোরাৰী উঠিব সবাৰ আগত, নিশা গুব সবাৰ পাচত । খাওতে পূবৰ বেলি পচিমে যায় । । আগেয়ে ডাঙ্গৰীয়াই খাই ওলাব, তাৰ পাচত বোপাহঁতে খাই ঘাব (চাপৰি) তাৰ পাচত আইটীহঁতে খাব, তাৰ পাচতহে বোৱাৰী তাৰু বেটীৰ সকলোৰে পাত চোছ খোৱা পাল পৰে । শাহু আয়ে নিজৰ সোঁ হাত বাওঁ হাত নিচিনে, কিহ বোৰাৰীৰ ওপৰত চোকা অধ্যাপক। মাছে গচকা আঞ্জা খাবা, শাহুৱে গচকা বোৱানী বাবা। সেই দেখি শাহুৱেকে ভালকৈ গচকি দিয়ে (চাপৰি) । আইটী ১৬ বছৰীয়া হলেও আলো লৌৱা, আতোল , তোল . অজলা পোন। কিন্তু বোৱাৰী ১২ বছৰতে পেট টেঙ্গৰী হয়। আইটীয়ে কথা কলে নন্দনকাননত বীন বাজে বোৱাৰীয়ে কথা কলে ভগা ঢোলত কোব মাৰে। (চাপৰি) অসমত অনেক বোৱাৰীৰ এই অৱস্থা । ৰাওমুঈ শাহুৰ অত্যাচাৰত বোৱাৰীয়ে চকুৰ লো টুকি ভাত খায় ; এনেকুৱা শাহুৰ প্রতি (চাপৰি) বোৱাৰীৰ কিমান ভক্তি হব পাৰে তাক আপোনালোকে বিবেচনা কৰি চাব পাৰে । ! ন বোৱাৰীয়ে কিছু