পৃষ্ঠা:কিৰাত-পৰ্ব্ব ভাৰত.djvu/৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
কিৰাত পৰ্ব

 
এহি কথা শুনিতে হৰিষ ভৈলা বৰ।
যেন চন্দ্র মধুপানে লুবুধ চকোৰ।।
বৈশম্পায়ণ বদতি জম্মিজয়ৰ আগত।
কহাে কথা অৰ্জুনৰ শুনিও সমস্ত ।
যেন মতে শঙ্কৰক যুদ্ধত তুষিলা।
যেন মতে দিব্য অস্ত্র স্বর্গত শিখিল ॥
অনন্তৰে পাণ্ডবে যে কাম্যক বনত।
সৰস্বতী নদী তীৰে দুহানাে মধ্যত।
একদিনা সত্যব্রত যুত ধৰ্ম্মৰাজ।
অৰ্জ্জুনক মাতি গােপ্যে বুলিলন্ত কাজ ।
শুনা বাপু ধনঞ্জয় আলােচি বেকতে।
ব্যাস মহামুণি আসি বুলিলা সমস্তে ।
দুষ্ট দোৰ্য্যোধন শুনা শকুনি সহিতে।
কর্ণ দুঃশাসন সমে আলােচয় নিতে ।
হ্রেয় বৎসৰ সাঙ্গ ভৈলে দুৰাচাৰ।
সুখে ৰাজ্য কদাচিত নেদিবে আমাৰ ৷৷
ধৃতৰাষ্ট তাত তাৰ নুবুজিবা চিত্ত।
হৃদয়ত বিষ ঘট মুখত অমৃত।
আমাক নিকালি ছলে পাঠাইলেক বন।
সেহি ধনে জনে বৰ ভৈলা দোৰ্য্যোধন।