পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২৬৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৯১
ভনিতী

স্ৰজোতাক দেখা পাই?
সংসাৰৰ মায়া নেকি গুছে সি দেশত?
চিৰ শান্তি লাভ তাত হয়কি প্ৰাণত?
তাত নেকি নাই দুখ?
তাত কি সদাই সুখ?
কালৰ কৰাল মুৰ্ত্তি নাই সি ৰাজত,
নপৰে কি কোনো তাত ৰোগৰ মুখত?
সি দেশ সুখৰ ঠাই,
চিৰ শান্তি তাত পাব,
কালে কি নিচিঙ্গে তাত দোল মৰমৰ?
কৃতান্তে নহৰে তাত লাহৰী প্ৰাণৰ?
কিন্তু কিয়, সোনকনি!—
অছা মনে ২ শুনি,—
উত্তৰ নিদিয়া কিয় লাহৰী মাতেৰে?
তাত গলে নেকি, হায়। সকলো পাহৰে?
ভাল পোৱা সংসাৰৰ
লীলা খেলা মৰতৰ
মৰততে নেকি শেষ, তালই নাযায়?
সংসাৰৰ ভাল পোৱা মাথোঁ স্বপ্ন-প্ৰায়?
তেন্তে নেকি, সোনকনি!
মিছাতে কান্দিছো আমি?
আমাৰ কান্দোন তুমি তাত শুনা নাই?
মিছাতেই নেকি আমি কান্দিছোঁ বীনাই?
কিন্তু কোৱাছোঁন তুমি