পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৫০
বিৰহিণী বিলাপ কাব্য।

কাকো যে নিহিংস কোনো (ও) কালে;
কিয়নো, ঐ চকু
কান্দি থাক তই
কি পাপত তোক বিষাদে পালে।
যি নামে পানীত
সেয়ে নিজে তিতে
মোৰ পাপে পাপী কিয়নো তই।
নাকান্দিবি চকু!
কি হ’ব কান্দিলে
পৰৰ দুখত ব্যাকুল হই॥
(হেপাহ)
হৃদয়ৰ দাৰুণ হেপাহ!
একোতে নহ’লি পূৰ,
বাঢিলি জানক -জানে,
কৰিলি দিনক-দিনে পৰাণ উদাস।
বলীয়া কৰিলি মোক,
পগলা হেপাহ! তই,
অনন্ত কৰিলি মোৰ অন্তৰৰ আশ।
তেওঁ নে কি এনুৱা অমিয়া?
অমৃত নইৰ পৰা