পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২২২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৪৮
বিৰহিণী বিলাপ কাব্য।

শুনা নাই বহু দিন তেওঁৰ সুস্বৰ।
কিন্তু, মন! কি কাৰণে হইছ কাতৰ।



মুখ যে ইমান মোৰ
ক’লা ম'লা পৰিছে,-
খোৱা নাই মউ চুমা তেওঁৰ মুখত।
তেওঁৰ লগতে, মন।-
আছতো সদাই তই?
কাতৰ হইছ কিয়? - কিহৰ শোকত?



*  *  *
*  *  *
কিন্তু, মন! কান্দ তই
কিনো দুখ পাই?

(চকু)


চকু ঐ!
কিয়নোসদাই চকুলো টোক?
কান্দি কান্দি তই
জীৱন কটালি,
তথাপি নহ’ল কামনা পূৰ?
অক কত দিন
কান্দিবিনো তই
নেদেখি প্ৰাণৰ স্বোৱামী মোৰ?