পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/১৮৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
১২
বিৰহিণী বিলাপ কাব্য।

সখি ঐ!
 বিদৰে হৃদয় হায়!—
 কিৰূপে সহিম?
 তেওঁৰ বিৰহে প্ৰাণ কি কৰি ৰাখিম?

 স্বামীৰ বিৰহ বাণ ব্যাকুল কৰিছে প্ৰাণ

 তেঁওৰ সুন্দৰ মুখ নােৱাৰি ভূলিব,—
 তিয়াগি তেঁওক সখি!
 নােৱাৰি থাকিব॥

 প্ৰাণ যদি যায় সখি! তাত একো নাই হানি;

 যদিহে এবাৰ পাওঁ দেখা সেই মুখ খনী॥

 প্ৰণয় ফাঁহেৰে বান্ধি আকাশৰ জোন ধৰি,

 পিম সখি! প্ৰেম শুধা,— ভালপােৱা দিম,—
 কলৈকো নিদিওঁ যাব,

 ঘৰতে ৰাখিম॥
⸺·×·⸺
()

সখি ঐ!
 পুৰুষৰ কেনুৱা হৃদয়?
 তিৰুতাৰ প্ৰাণ সখি! বধিবৰ কাৰণে কি