পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৭৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি (গীত) (সুৰ—বিবেহাগ খেমটা ) সকলোৱে-সখী আহা নামে পানীত, সাতুৰি গাওঁ আহঁ। গীত, সখী নামে পানীত! আজি সুমধুৰ সাজে, পানীত পদ্মিনী শোতে, বননিত ফুল ৰাজে, হাঁহি প্ৰফুল্লিত। আকাশত বেলি জ্বলিছে, দক্ষিণৰ বায়ু বলিছে, সলি জুৰীয়ে কেনে চৰি ফুৰিছে! আহ। সখী ৰাংঢালী, খোজেপতি হালিজালি, শোলোকাই কাপোৰ আহা মাহি পানীত। [ সকলোৱে সৰবৰ পাৰত কাপোৰ সোলোকাই থৈ, পানীত নামি গা ধোৱে আৰু ধেমালি কৰে। মদনিক—সখীহঁত, মিলিল মস্কিল। চোৱা হেৰা, ধুমুহা বতাহ যেন এচাটি বতাহে মিহলালে আমাৰ কাপোেৰ। আৰু শুন। দূৰত শবদ, আহিছে কোনোবা যেন লৰি এই ফালে। উঠা লৰালৰি