পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৪৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


বাহী ( গীত) | (ভৈৰবী—মধ্যমান) শুনিলে সেইটোৰ মাত মূৰ আচন্দ্ৰাই কৰে। আজিও সেই সুৰত মোৰ থৰ-যুগুতি হবে। ফুটা দিয়া বাঁহৰ চুঙা, কৰে৷ মাথো উপ লুঙা, তথাপি আমনি কৰি সেইভালে মাৰে। ধপাত ভৰাব পাৰি; পিঠা পুৰি খাব পাৰি। কুকুৰ-মৰা মাৰি সেইডাল ঠিক হব পাৰে। গা বেয়া, মন বেয়া। কৰে, তাত কিহৰ মায়া? নাজানো কিয়বা লোকে তাত ফুৱাই মৰে। কৃষ্ণই কৈলে আবিষ্কাৰ, গোপীক দিলে সমাচাৰ, ( দেখেন। “টেলিফোনে” সেই কাম সহজতে কৰে। ১৮৩২ শক। বহাগ, হাওৰা।