পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৪৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কবিতা শোকৰ সঙ্গীত সিটি, বিষাদৰ সুৰ, আতুৰৰ হুমুনিয়া, লোতক চকুৰ, বেজাৰৰ কলা খে, তৃষ্ণা তৃষিত, বিধৱাৰ বুকু ফটা যাতনা কাতৰ। ছয়শিয়া সুখৰ সি খন্তেকীয়া হাঁহি। সুৰভি বিলাই যোৱা গোলাপৰ পাহি। বিজুলীৰ চকামকা নিৰ্মিষ পোহৰ।। জোনৰ কোমল কান্তি, পানীৰ লহৰ। বীৰ আতমা সিটি উৰি গুণ” গায়। বাঁহীৰ জীৱন সি যে ডালত “কুউৱায়”। ৰণীৰ কমনীয় মাধুৰী মধুৰ। আধা-ফুটা আধা মত সৰগ শিশুৰ? লাজেৰে তিওৱা মুখ সুন্দৰী ৰূপহী। নিয়ৰত গা ধোৱা সেউতী সি বাহী। অনাঘ্ৰাত কেতেকীৰ সোণোৱালি ৰেণু। বৃন্দাবন মতলীয়া কলীয়াৰ বেণু। প্ৰকৃতি কামনাৰ সৌন্দৰ্য ৰঞ্জিত। কবিতা কল্পময়ী কবিৰ বাঞ্ছিত। ১৮৩২ শক | ২হাগ, হাওড়া।