পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১৪৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৩৪ কদম-কলি ( উষাৰ পোহৰ, বসন্ত মলয়া, নিয়ৰে তিৱোৱা যুই, শতেক বছৰ সম্ভোগ হওক, আশীৰ্বাদ দিওঁ মই। ১৮৩৫ শক। ঈশ্বৰ আৰু ভকত বৈকুণ্ঠৰেপৰা হৰিয়ে শুধিলে- | “কোন কোন আহিবৰ হল?” নাম-লোৱ ভকতে সদৰি বুলিলে- “নামতে গৈ আছে হল।” বৈকুণ্ঠৰে পৰা গোৰ্সায়ে মাতিলে- “আহা হে ভকতসকল!” নাম-লোৱা ভকতে লাহেকৈ বুলিলে- ভকতিত পাই লওঁক বল। প্ৰভুৱে মাতিলে, “বাপু মোৰ ভকত হে, প্ৰসাদ লবৰে হল।” ভকতে বুলিলে “প্ৰভু বাসুদেউ, নামতে তোক পিয়াহ গল।”