পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি পদুম পাহীত উঠি নাৱকো খেলাম। সেইদেখি মোৰে শপত চোৱা মুখ তুলি হে। দুখীয়া সখীক কিয় মাৰা তুমি পুৰি হেঁ? ভাদ, কলিকতা। বায়েক উষা, ভনীয়েক প্ৰতিমা (ফুলনিত ) প্ৰতিম—“হেৰা বাইটী, কি হেঁ সোঁটো ফুটুকাফুটুকী, নাচি নাচি ফুলে ফুলে মাৰিছে ভুমুকি? এহে বা অ? চুমাচুমি কৰিছে হবলা! ইমান চেনহ আও! চাওঁগৈ বলা। হয় বাইটী, বৰ মৰম, বৰ ভাল পায়। মুখতেই মুখ দি তেনেই পমি যায়! ই কি? দেখোন মোৰ যুতিজুপিলৈ। টোৱাই মাৰিছে লৰ হাঁহি মুখ কৈ?