পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/১৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি নিজৰ দৰব নিজতে নাফাপে, | লোকক দিবলৈ যোৱা? নিজেই ভিকং, টেকেলি কাতি! আনক না কি বিলোৱা! খপিলে উজ্জ্বল হয় সোণৰ বৰুণ। .. বিপদত পোৱা যায় বন্ধুৰ চিনন। - . ভাল ভাগ জীৱনত নিশ্চয় সৰহ। জুথি চোৱা, শেহ ফল পাবা ওগাইৰহ। সজ কাম, বৰ কাম, অজৰ অমৰ। থাকে যেন চিৰকাল চন্দ্ৰ দিবাকৰ? অশোক অন্তৰে পায় দীঘল জীৱন! শেক-ভৰ হিয়া শীঘ্ৰে হয় বিনাশন। - ২ ৩ গোলাপে শুৱায় সুন্দৰ ফুলনি। প্ৰেমে শুৱায় মানুহৰ জীৱনী।