পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/৯১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চতুৰ্থ অধ্যায়। শোকমোহাদি সংশয়ক জ্ঞানখড়েগ ছেদন কৰি কৰ্ম্মযোগ আশ্ৰয় কৰা। ক্ষত্ৰিয়ৰ উচিত যুদ্ধ কৰ্ম্মক লাগি উঠা। পু ব্যৱস্থাভেদে জ্ঞান কৰ্মময় নিষ্ঠাক যি ভগৱন্তে কহিলা হেন সংশয়ছেত্তা ভগবন্তক প্ৰণাম কৰে। ইতি শ্ৰীভগৱদগীতাকথায়াং চতুগাহধ্যায়ঃ॥৪॥ | হে কৃষ্ণ ভক্তবৎসল দীনদয়াল যেমনে কৰ্ম্মজ্ঞান সমুচ্চয় কৰি অৰ্জুনৰ মোহপটল দূৰ কৰিলা তেমনে মোৰো অজ্ঞান দূৰ কৰি চৰণাৰবিন্দত সহজ শৰণ দিয়। তোমাৰ পাদপদ্মত কোটি বাৰ প্ৰণাম কৰে। সামাজিক সব ডাকি হৰিবোল হৰি। সখুৰ্যথা মোহমন্ধকাৰমপানুদৎ জ্ঞানদিবাকৰেণ। তথা তমো মে হৰ দীননাথ নমামি তে পাদসৰোজযুগ্মম্।