পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/২৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১০ গুণেই, যতী আৰু বানপ্ৰস্থ এই দুই নিবৃত্তিপৰ আশ্ৰমক, ব্ৰহ্মচৰ্য্য আৰু গৃহস্থাশ্ৰম এই দুই প্ৰবৃত্তিপৰ আশ্ৰমৰ পিচত আৰ্য শাস্ত্ৰে বিধান কৰিছে আৰু গীতাৰ শিক্ষাও এয়ে। নতুবা প্ৰকৃত ব্ৰহ্মজ্ঞান লাভৰ নিমিত্তে, ত্যাগৰ আদৰ্শ শিাকবৰ নিমিত্তে, কৌপীন-ধাৰী শুকদেৱক নাৰদে, ৰাজৰ্ষী জনকৰ ওচৰলৈ নপঠালেহেতেন। মহাভাৰতৰ শান্তিপৰ্বত ব্যাস- দেৱে, তেওঁৰ পুত্ৰ শুকদেৱক উপদেশ দিছে, যে যি পোবনত জন্মগ্ৰহণ কৰি ভোগৰ আস্বাদ গ্ৰহণ নকৰাকৈয়ে তাগী হয় তেওঁৰ ধৰ্ম্ম অলপহে হয় কিন্তু যি গৃহস্থাশ্ৰমত জন্মগ্ৰহণ কৰি ভোগব আস্বাদ লৈ তাক পৰিত্যাগ কৰিব পাবে তেৱেঁইহে প্ৰকৃত ধাৰ্ম্মিক। ব্ৰহ্মচৰ অৱস্থাত স্বধৰ্ম্ম পালৰ নিমিত্তে উপযুক্ত হবলৈ সংশ শিক্ষা কৰি জ্ঞান আৰু শক্তি সঞ্চয় কৰিব লাগে; হিস্থাশ্ৰম ত এই ধৰ্ম্মক অনুষ্ঠান কৰিব লাগে। স্বধৰ্মৰ সম্পূৰ্ণ অন কৰা হবান প্ৰহ আৰু সf অৰুণ - ভ কৰে। গৃহহাশমত :বশ কবি সক। বক সাংস + 4 ৩৭ :ওঁ পুৰুষাৰ্থ কাব ৩া ৩ {স • ক ম + ৩ৰি •গে ' ে অ স কৰিব, এই গী ৩শ ৩ শিক্ষ। এ শফ। পাহৰ তাৰ মান অৰ্থ কৰাতে আজা , ৩ৰ এনে ৪দশ। আৰু অন্য ধ'য়ব এন। •ন অৱস্থা। গীতাৰ শিক্ষা অনন্ত। গী তাই শিক্ষা!দছে আত্মা অবিনাশী, দেহৰ মৃত্যু আছে।কন্তু আখা অমৰ, সুখ দুখমচা গীতাৰ শিক্ষা। হ কেৱণ বয়ৰ গগত বি বোগ, এ জ্ঞানেই সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ জ্ঞান, কৰ্তব্য পালনেই স্বধৰ্ম্ম, হৃদয়ৰ দুৰ্বলতাই কৰ্তব্যৰ পথত বিঘিণি; ঈশ্বৰত আত্ম নিবেদন কৰি কৰ্ম্মত বতি, কৰ্ম- ফলত বিৰতি, সিন্ধি, অসিদ্ধি জয় পৰাজয়ত সমজ্ঞান কৰি সাধন নাৰ্গত আগবাঢ়ি স্থিতপ্ৰজ্ঞহৈ সংসাৰৰ দুখ দুৰ্গতিৰ হাত সাৰি মনত চিৰশান্তি লাভ কৰাৰ উপা, ইত্যাদি সনাতন আৰ্য্য ধৰ্ম্মৰ সকলো বিষয়কে