পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/১৫৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১০৪ কথা-গীতা। আছে, আৰে মোৰ খন হৈ। আজি এই শক্ত মাৰিলোঁ আৰৰ এই মান মাৰিম। মোৰ সমান ঈশ্বৰ ভোগী কৃতাৰ্থ বলন্ত সুখী আঢ্য সৎকুলীন আন কুন আছে। আৰ যজ্ঞ কৰিম দান দিম তাৰ কীৰ্তি শুনি হৰ্ষ লভিম এই অজ্ঞানে মোহিত হুয়া অনেক বিষয়ত চিত্ত দিয়া পৰম আকুল মোহজালে। আবৃত হুয়া কাম ভোগত আসক্তি কৰি ঘোৰ নৰকত পৰে। যজ্ঞ দান আদি যি তাৰ মনবাঞ্ছা কহিছে। সি কেৱল দম্ভ অহঙ্কাৰ প্ৰধান সে তাত্ত্বিক নহে আক কহন্ত। | সি আপুনাকে আপুনি পূজ্য মানি অনম্ৰ হুয়া ধন মদ মানে যুক্ত হুয়া মহাদম্ভে বিবেক এড়ি নাম মাত্ৰ যজ্ঞে যজে। অহঙ্কাৰ বল দৰ্প কাম ক্ৰোধক আশ্ৰয় কৰি আত্মদেহত পদেহত স্থিত চৈতন্য অংশক দ্বেষ কৰে সাধু, সৰৰ গুণত দোষ দেখে। দন্ত যত শ্ৰদ্ধা নাই পদে আপুনাৰ বৃথায়ে পীড়া হয়। বিবেক এড়ি পশু হিংসাত চৈতন্য দ্ৰোহ মাত্ৰ অৱশেষ ৰহে। কদাচিতে মুগুচে। সেই মহা কুৰ নৰাধমসবক মঞি সংসাৰত পেহলা। তাতে অতি ক্ৰু ঘোনি সিংহ ব্যাঘ্ৰাদিত উপজা। সেই মুঢ়সব এন্মে জন্মে আৰী যোনি পায়া মোৰ প্ৰাণি সাধন সাধুৰৰ পন্থক নেদেখে। তাতে কৰি অধম ক্ৰিমি কীটাদি যোনিক পাৱে। সকল দোষৰে মুল নৰকৰ দ্বাৰ কাম ক্ৰোধ লোভ পুনৰ বিনাশক, আৰু পুৰুৰে সৰ এড়িব। | এই ভিনি লোক এড়ি শুষে অপুনৰ শ্ৰেয়স আচৰি শফল গতি পাৰে। কে বিহিত স্বৰ্ম্ম এড়ি, যি আপুনাৰ