পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/১০৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কথা-গীতা। অব্যভিচাৰ ভক্তিযে ভজে, সি দুস্তৰ মায়াক অনায়াসে তৰে, তেবে মোক জানে। বুলিবা তেৰে কিয় সকল লোকে নভজে তাত শুনা। নৰাধম মহামূঢ় পাপীসব মোৰ মায়াযে শাস্ত্ৰ আচাৰ্যৰ উপদেশ হীন হুয়া, দম্ভ, দৰ্প, ক্ৰোধ, অহঙ্কাৰাদি অসুৰৰ ভাবক পাষা মোক নভজে। পুণ্যৱন্ত সব পুনু মোকে ভজে। তাও পুণ্য তাৰ তম্যে চাৰিবিধ; অৰ্ত জিজ্ঞাসু অৰ্থাৰ্থী জ্ঞানী; জ্বৰাদি পীডিল আৰ্ত্ত বুলি, সি যদি পূৰ্বে কুতপুণ্য হয় তবে মোক ভজে, অন্যথা ক্ষুদ্ৰদেৱক ভাজ সংসাৰী হয়। অত্মজ্ঞানলিক জিজ্ঞাসু বুলি, সযো যদি মহাপুণ্য কৰি থাকে, তেৰে মোৰ ভক্তি কৰি মোক ভজে, অন্যথা জপতপাদি কৰিলে হয়। ইহলোক পৰলোক ভোগ সাধন অৰ্থকামুকক অৰ্থী বুণি সিযো দি পৰম শুকাত হয়, তেৰে মোক মাত্ৰ সেবা কৰে অন্যথা শৈবশাক্ত হৈল হয়। আত্মত জানাক জ্ঞান। বলি, সিযে উত্তম ধৰ্ম্মৰ বলেসে মোক আৰাধন কৰে; অন্যথা যোগ ধৰণাদিত প্ৰবৰ্তিত হয়। চাৰিৰো মধ্যন্ত জ্ঞানী শ্ৰেষ্ঠ, তাৰ শে? শুন'। জন। সদায় মোত নিষ্ঠ হুয়া মোহ মাল ভক্তি কৰে এতেকে ৰ মঞি অত্যন্ত প্ৰিয, সিন মোৰ পৰম প্ৰিয়। নিযে তিনি জনক সংসাৰ নুবুঝিবা কিন্তু মোক্ষ ভাগী হয়। জ্ঞানী পু? মোত একচিত্ত হুয়া পৰম গতি মোক আশ্ৰয় কৰি মোত ব্যতিৰেকে আন ফল নমানে। এমন মোৰ ভক্ত অতি দুৰ্লভ। অনেক জন্মৰ পুণ্যৰ বৃদ্ধিয়ে অন্ত জন্মত চৰাচৰ জগতক বাসুদেব দৃষ্টি কৰি মোক ভজে। এমনে কহিলোঁ যি সকামী হুয়া কাম