পৃষ্ঠা:ঊষা-হৰণ.djvu/১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্য পাতালত যত মৰা মৰে৷
সবাক বান্ধিয়া নেই যমৰ কিঙ্কৰে॥
উষা অনিৰুদ্ধ ছিলা ইন্দ্ৰৰ নগৰী৷
মায়া কৰি হৰিয়া আনিলা বিষহৰি॥
দুয়ো জনৰ আত্মবন্দী কৰি বিষহৰি৷
অবিলম্বে যাই নাগ আপোনাৰ পুৰী॥

নাৰদ বোলে শুনা যম কথা হৈলা বিষম৷
 শুনা তুমি মোহোৰ বচন৷
দুত পাঞ্চা শীঘ্ৰ কৰি আত্মা আনক পাণ্ডুক মাৰি
পদ্মাৱতী পাওক অপমান॥

দিহা৷   মোৰে জীৱন ধন কালিয়া হেৰ
কালিয়া হেৰ অ মোৰে ৰসেৰ নালাগিল দয়া ॥
নাৰদৰ বচনে যমৰ দুঃখ ভৈল মনে৷
চাৰি গোট দুত পাঞ্চি দিলা তেতিক্ষণে॥
যমৰ বচন হতে শুনি তেতিক্ষণ৷
পাগুৰ নিকটে গই দিলা দৰিশন॥
স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্য পাতালত যত জীৱ মৰে৷
সবাক লইয়া যাও যমৰ কিঙ্কৰে॥