পৃষ্ঠা:ঊষা-হৰণ.djvu/১৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


ত্বৰিত গমনে গৈলা সাগৰৰ কুলে৷
ৰথত বহি ঊষাই মনসাক কলে॥
অৰাজ্য দেখােহহো মই নৰৰ ভুবন৷
এবে কোন কৰ্ম্ম কৰো আমি দুয়োজন॥
ঊষাৰ বচনে পদ্মা একোকে নকৈলা৷
সাগৰৰ পাৰে গৈ অগনি জ্বালিলা॥
পদ্মা বােলে শুনা উষা বচন অশেষ৷
দুয়ােজনে কৰা এবে অগ্নিত প্ৰবেশ॥
ঊষা বােলে প্ৰাণ আমি ত্যাজিব কি মনে৷
এক বৰ মাগাে আমি শুনিয়াে শ্ৰবণে॥
হেৰালি বস্তুক পাইব মৰাক জীয়াইব৷
তােমাৰ কৰ্ম্ম কৰি পুনু স্বৰ্গ বাসে যাব॥
সুকবি নাৰায়ণ দেৱৰ সুৰস পাচালি৷
ঊষাৰ মৰণ বুলি একই লেছাৰি৷

দিহা৷ হায়ৰে উষা প্ৰাণ ত্যাজে পদ্মা বিদ্যমান॥
পদ্মা বােলে শুনা উষা আমাৰ বচন৷
মৰাক জীয়াবি হেৰালি পাবি ধন॥
বিপদে পৰিলে তােৰ হইব সহায়৷