পৃষ্ঠা:ঊষা-হৰণ.djvu/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


পদ্মাই সত্য কৰে ঊষা মৰিবাক যায়॥
অনিৰুদ্ধে তীৰ্থ স্নান কৰিলেক জলে৷
দেৱতা পিতৃগণ পূজিলা সকলে॥
মনস্থিৰ কৰি বীৰে কৰলেক যাস৷
হৰিক চিন্তিয়া অগ্নি মাজে দিব জাপ॥
স্বামীৰ মৰণ দেখি ঊষা যে সুন্দৰী৷
অনলত জাম্প দিয়া বোলে হৰ গৌৰী॥
দুয়োজনৰ আত্ম বন্ধ কৰে বিষহৰি৷
সোণাৰ সফুৰাত ভৰাই থৈলা যত্ন কৰি॥
পাণ্ডু নাগৰ নেজত বান্ধিলা বিষহৰি৷
অবিলম্বে যাই নাগ আপোনাৰ পুৰি॥
আত্ম লৈ পাণ্ডু নগ কৰিলা গমন৷
পথে নাৰদৰ সাথে হৈলা দৰশন॥
নাৰদ বোলে শুনা পাণ্ডু আমাৰ বচন৷
সফুৰাৰ ভিতৰে তুমি নেহ কিবা ধন॥
তাক শুনি পাণ্ডু নাগে লাগে বুলিবাৰে৷
ঊষা অনিৰুদ্ধৰ আত্মা ইয়াৰ ভিতৰে॥
স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্য পাতালত যত জীৱ মৰে৷