পৃষ্ঠা:ঊষা-হৰণ.djvu/১৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


দিহা৷ নাচে ঊষা সুন্দৰী ৰত্ন অলঙ্কাৰ ভৰি
 নাচে ঊষা অবলা সুন্দৰী৷
ইভিতি সিভিতি কৰি  নাচে ঊষা সুন্দৰী৷
 পাক লৈলা ভোমৌৰা আকাৰ৷
তালে তালে দিয়া পাও  চমকি উঠয় গাও
 ডাক ছাড়ি দিলা পুৰন্দৰ॥
মন কৰে মনসা  তাল ভাঙিবাৰ আশা
 কোপ দৃষ্টে মাৰিলা হুঙ্কাৰ।
পদায় কপট কৈলা যেবে  তাল ভঙ্গ হৈলা তেবে
 পৰে ঊষা ভূমিৰ ওপৰ
দিহা৷ ৰাধেৰ বধূয়া চয়  কানুৰ ঘৰে সাজে৷
 আমি যাও আপোনাৰ কাজে ॥

পুনৰপি নৃত্য কৰে ঊষা যে সুন্দৰী৷
তাহাক দেখিয়৷ আছে জয় বিষহৰি॥
ইন্দ্ৰে বোলে শুনা ঊষা আমাৰ উত্তৰ৷
ভাল মতে পুনৰপি অৰু নৃত্য কৰ॥
ৰাক্ষসীৰ মায়া পদ্মায় ধৰিলা আকাশে৷
ৰাক্ষস দেখিয়া সব দেৱতা তৰাসে॥
সেহি বেলা অনিৰুদ্ধে নকৰিলা ভাল৷