পৃষ্ঠা:উজুপাঠ- বলদেৱ মহন্ত.pdf/১৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
উজুপাঠ ৷
 

ঈশ্বৰ-চৰণ বিনে, চিন্তাকে নকৰে;
পৰৰ দ্ৰব্যক সদা, লোষ্ট্ৰ জ্ঞান কৰে।
তেনেকুৱা মহাত্মাৰ, বিপদ নহয়;
সিকাৰণে সি সবক, বোলে সদাশয়।

—————

গালি পৰা মানুহৰ ঔষধ মিষ্ট কথা।

দুষ্টলোক বোৰে যদি, কৰে তিৰস্কাৰ;
মিষ্টকথা ক'বা হ'ব তাৰ প্ৰতিকাৰ।
গালি শুনি গালি দিলে, কন্দল বাঢ়য়;
গুণিগণে উভয়কে, অশিষ্ট বোলয়।
দুৰ্জ্জনক লজ্জা দিয়া, থাকে যদি মন।
মিষ্ট কথা কবা, কৰি কোপ সম্বৰণ।

খঙ্গ।

ন' কৰিবা খঙ্গ শিশো! কাৰো ওপৰত ,
জগৰৰ মূল খঙ্গ খ্যাত জগতত।
খঙ্গৰ নিমিত্তে কোনো, প্ৰাণেই মৰিছে;
খঙ্গতেই কত লোকে, আনকো মাৰিছে;
যি দেশৰ লোক বোৰ, বড় খঙ্গিয়াল;
সিহঁতৰ কেতিয়াও, নুগুছে জঞ্জাল।