বোলে।[১] ওপৰত কোৱা কাৰণৰ নিমিত্তে কামৰূপ অতি পুণ্য আৰু প্ৰসিদ্ধ ঠাই।
কামৰূপৰ আদি ৰজা মহীৰঙ্গ দানৱ আছিল। তেওঁৰ বিষয় একো কথা আমি নেজানো। পুৰাণতো বিশেষকৈ একো নকয়। এওঁৰ বংশৰ চাৰিৰ্জনা ৰজা হয়।[২] এই বংশৰ পাছত নৰক কামৰূপৰ ৰজা হয়। এনে আখ্যান প্ৰসিদ্ধ আছে যে সেই নৰক ৰজা পৃথিবীৰ গৰ্ভত আৰু বৰাহৰূপী বিষ্ণুৰ ঔৰসত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। পাছে বিষ্ণুয়ে আপোন পুত্ৰক বড় মৰম কৰি কামৰূপৰ ৰজা পাতে। নৰক ৰজাৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ এটা পৰ্ব্বত যাৰ নাম এতিয়াও নৰকাসুৰৰ পৰ্ব্বত বুলি কয়, তাতে আছিল। এওঁ বড় প্ৰতাপী ৰজা আছিল। পাছে তেওঁ মহাদৰ্পী আৰু কাকো নমনা হ’ল। তেওঁ অতিশয় ৰিপুবশ আছিল। অধিক কি ষোড়শ হাজাৰ কন্যা তেওঁ হৰণ কৰি আনি গুৱাহাটীৰ ওপৰৰ কৰ্ম্মনাশাত লুকাই থইছিল। কোনো এক সময়ত নৰকে কামাখ্যাকে নমনা হই তেওঁক বিয়া কৰাবলৈ খোজাত দেবীয়ে কলে যে যদি একে ৰাত্ৰিতে তেওঁৰ মন্দিৰ বাট, পুখুৰী ইত্যাদি নিৰ্ম্মাণ কৰি দিব পাৰে তেনে হলে তেওঁ নৰকৰ পত্নী হব। নৰক ৰজাই বিশ্বকৰ্ম্মাক আহ্বান কৰি মন্দিৰ আৰু বাট ইত্যাদি ৰাত্ৰি শেষৰ পূৰ্ব্বে বন্ধাই দিলে। কাৰ্য্য প্ৰায় শেষ হয় এনেতে দেৱীয়ে বিপদ ভাবি আজ্ঞা কৰি অসময়ত কুকুৰাৰ হতুৱাই মতাই নৰকক কলে যে কৰ্ম্ম শেষ হোৱাৰ পূৰ্ব্বে ৰাত্ৰি প্ৰভাত হল। এনেতে ক্ৰোধান্ধ হই নৰকে কুকুৰাক খেদি নি বধ কৰিলে। সেই ঠাই এতিয়াও “কুকুৰা কটা চকি” নামে প্ৰসিদ্ধ আছে। সেই নিৰ্ম্মাণেই কামাখ্যা দেৱালয়ৰ মন্দিৰৰ আদি। কোঁছবেহাৰৰ ৰজাই তাৰ ওপৰৰ খণ্ডেহে নিৰ্ম্মাণ কৰিছে। তলৰ ভাগ এই পৰ্য্যন্ত বিশ্বকৰ্ম্মাৰ নিৰ্ম্মাণ বুলি এই প্ৰসিদ্ধ। এইৰূপ অনেক দৌৰাত্ম্য কৰাৰ পাছত শ্ৰীকৃষ্ণই নৰক ৰজাক বধ কৰি তেওঁৰ পুতেক ভগদত্তক ৰাজত্ব দিলে আৰু তেওঁৰ ৰখা কন্যা সকলক উদ্ধাৰ কৰি লই যায়৷
নৰকৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ ভগদত্ত সিংহাসনত বহে৷ এওঁ তেওঁৰ পিতৃৰ
