এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৭
অসমীয়া ৰামায়ণ
পুছিলা চন্দ্ৰৰ মাতা প্ৰসন্ন বদনে।
ৰামৰ লগত কেনে আসি ভৈলা বনে।
বনবাসী ভৈলা ৰাম বাপৰ আদেশে।
তুমি কেনে নথাকিলা শাশুয়েৰ পাশে॥
দাৰুণ বনত মাৱ বৰদুখ পাইবা।
ফলমূল ভূঞ্জি তৃণ শয্যাত সুতিবা॥
আতি সুকোমলী নাৰী সৰ্ব্ব সুলক্ষণী।
দারুণ কণ্টকে মাৱ ভ্ৰমিছা কৈসানি॥
সীতায়ে বোলন্ত মাৱ কেনে বোলাহেন।
জগতে বিদিত তুমি শান্তি কন্যা যেন॥
স্বামীৰ সঙ্গ তেজিয়া শান্তিৰ কোন সুখ।
যত দুখ হৰে সবে দেখি স্বামী মুখ॥
মিছা গৃহবাস সুখ আত কাৰ্য্য নাই।
স্বামীত ভকতি কৰি স্বৰ্গ সুখ পাই॥
তুমি কি নজানা মোৰ স্বামী যেন ৰাম।
সাক্ষাত ঈশ্বৰ গুণে অনুপাম।
তান সেবা তেজিয়া থাকিবো গৃহসুখে।
হেন কিবচন আই আসে তযু মুখে।
সত্যৱন্ত ৰমণী গায়ত্ৰী যেন সতী।
চন্দ্ৰৰ ৰোহিণী বশিষ্ঠৰ অরুন্ধতী॥
