এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
১০২
অৰণ্য কাণ্ড।
ত্ৰিজটা ভগিনী আছে তাহাতো পুছিবা।
তিনিৰ সম্মতে পাছে সীতাক হৰিবা॥
ত্ৰিজটা ভগিনী আৰো বিভীষণ ভাই।
এহি দুইত পৰে তোৰ হিত কোন নাই॥
এহি দুই যি বোলে তাহাকে তই কৰ।
চটুৱা মন্ত্ৰীৰ বচনক পৰিহৰ॥
হেন হিত নিচিন্তি চিন্তস মন্দ কাৰ্য্য।
বন্ধু গণ মৰাই হৰাইবি লঙ্কা ৰাজ্য॥
ৰামৰ শৰত তোৰ দৰ্প হৈব চুৰ।
অবিলম্বে সবান্ধবে যাইবি যম পুৰ॥
মাৰিচৰ মন্দ বাণি শুনি দশানন।
আতি মহা তঙ্কেতাক বুলিলা বচন॥
হাউৰে পাপিষ্ঠ দুষ্ট এতেক লপস।
কি কৰিলে৷ তোক বাক্য বিষ সঞ্চাৰস॥
মোৰ তই নিষ্টৰ ৰটস এত মান।
ভূমিত ৰুইলে যেন বিচিহীন ধান॥
লক্ষিলোঁহু পাপিষ্ঠ ৰামৰ ভাৰি খাইলি।
সি কাৰণে মোক নিন্দি ৰামক বঢ়ালি॥
উলটি পালটি মোক বিস্তৰ ৰটস।
দুৰ্ব্বাৰ ৰাৱণ মোৰ কথা নজানস॥
