পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/৮১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


তুংখুলীয়া ফৈদৰ ধাৰাবাহিক ৰাজ দুৰাকী ৰাজকৰ্মচাৰীৰ উৎপাতত ৰাজ্যজুৰি অশান্তি বিস্তাৰ হৈছিল। আনকি, ইবিলাকৰ চক্ৰান্তৰ ফেৰত, মহাসতী জয়মতী কুঁৱৰীয়েও অকাণত সগৰ্তা গৱস্থাত দেহ। এৰিব লগাত পৰে। ভেবেৰ বৰবৰুৱাক বধিবৰ সময়ত আন বুঢ়াগােহাঞিয়ে ৰাজত শান্তি স্থাপিৰ বুলি শালগ্রাম ম-তুলসী চুই শপত খাইছিল; কিন্তু সেই সংকল্প কাৰ্যত পৰিণত কৰিব নােৱাৰি, নিজে লুকমােলা বৰফুকনৰ হাতত বন্দী হৈ হে। এৰিব লগাত পৰে। তাৰ পৰিণামত দোৰ্ঘোৰ শান্তি ভুজি ডেৰে বৰবৰুৱা আৰু শানুসােলা বৰফুকন দুয়াে অকালমৃত্যুৰ গৰাহত পৰে। আধ্যা-৩ তুংখুঙ্গীয়া ফৈদৰ ধাৰাবাহিক ৰাজত্ব স্বৰ্গদেৱ চুপাতা বাগদাধৰসিংহ পতিপ্রাণ প্রিয়তমা ভাৰ্য্যা জয়মতীৰ উৰার্থে গদাপাণিয়ে পাকতে গৈ এলাক নগা-ৰণুৱা লৈ আহিছিল (১); কিন্তু তেওঁ আহি পােৱাৰ আগেয়েই সাধ্বীসতী জয়মতীয়ে ইফালে ত-ত্যাগ কৰিলে। পত্নী-বিয়ােগৰ পাচত, গদাপাণিৰ মন উদাস হােৱাত, তেওঁ বিপদৰ ভয় এৰি, য’তে-ত’তে ঘূৰি ফুৰি (২) শেহত কলিয়াবৰত ওলালগৈ। তাতে ভিনিহিয়েক বন্দৰ বৰফুকনে তেওঁক লগ পায়। বৰফুকনে ইয়াৰ পূৰ্বৰেপৰা লৰাৰাৰ অত্যাচাৰত বিৰক্ত হৈ আছিল ; গদাপাণিক লগ পােৱা মাত্ৰকে তেওঁৰপৰা আঘােপান্ত শুনি লৈ, আৰু নিজৰৰ মনােভাব ব্যক্ত কৰি, “কলিয়াবৰত থকা ভা-ভাঙ্গৰীয়া, ফা-ফুকন, বৰুৱা-ৰাজখােৱা, বৰ-বুক সকলে একযােগ হৈ, ১৬৮১ চনৰ ২• শাওণত তুংখুঙ্গীয়া বুঢ়াৰজা শ্রীশ্রীগদাধৰসিংহ মহাৰজাক কলিয়াবৰতে ৰজা পাতি, পিচদিন গড়গাওঁ নগৰলৈ উজাই লৈ গলগৈ।” (৩) | তাৰ পাচত, গড়গাওঁ নগৰত, ১৬০৩ শক বা খ্রঃ ১৬৮১ চনত, শাওণৰ ২২ দিন | (১) আগােপনৰ কাণত গদাপাণিয়ে নামচা চাদৰ কাঞ্চল নামেৰে নগা ৰাজমা এগৰাকীৰ আশ্ৰমত বাস কৰে। এয়মতীৰ নিৰ্যাতনৰ কথা শুনি, তেওঁৰু উৰ কৰিবলৈ বলা সএত সহায় কৰি চি, কাফাই গদাপাণিৰু লৰালৰিকৈ পঠিয়াই দিয়ে। | (২) গােসাইৰ জৰিয়তে বৰ বৰফুকনৰ সাহায্য লাভার্থে গণিয়ে উত্তর কোল কলাবাৰীত শিপতীয়া সৰু বনমালী বাপুৰ সত্ৰত দিনাৰে আলহীৰূপে বাস কৰিলি; “কি আপােনাৰ সেৱক চামওৰী অৰ্গদেৱ (লা ) নই যােৱা যে আমি গােসাই বাপুরে বা জল বি,ি সামান্সপে নােবাৰ দি সােপােহা কৰি,উদাসীন হাটীৰ বালে বালি। পাড়ে, ৰজ (গলপাশি) বিচাৰি নাপাই ধৰিশিয়ে পাই শান্তিতে মাৰিলে।-না বা না “ আৰুৰী ,১০ পৃ। | (৩) বিষয়াৰ “ জী ১৫-১৬ পৃষ্ঠা।