পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/৭১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


স্বৰ্গদেৱ চুৰা নাৰায়ণ কৰি ধৰি আনি গড়গাঁৱলৈ পঠিয়ালে। তাতে সিবিলাক দুইকে বধ কৰা হয়। মুছলমানৰ সকলাে অগ্র-শস্ত্র বৰফুকনৰ হাতত পৰিল। ১৬৬ খ্রীষত সেই ৰণৰ সামৰণি পৰে, ফলত গুৱাহাটী পুনঃ আহোম ৰজাৰ দখললৈ আহে। এই সংবাদত মহা অভিমানী আৰেৱে বাদাহ অগ্নিৱত জলি উঠিল। অধিপতি ৰা ৰামসিংহৰু ৩০ ঘেণ-ৰণুৱা, ১৮••• মাটি ৰণুৱা, ১৫••• কোচবিহাৰৰ কাড়ী সৈন্য দি, আৰু নচৰত খা, ৰঘুনাথ সিংহ, ৰচি প্রভৃতি কেইবাজনাে সেনাপতিৰ ওপৰত তেওঁক প্রধান সেনাপতি পাতি, বিপুল আয়ােজনেৰে অসম দেশ আক্রমণ কৰিবলৈ পাচিলে। ইফালে অগদেৱ চক্ৰধ্বজসিংহয়ে বছাবছ কাজু আহােম সেনাপতি আৰু বিহুৰ সৈন্য- সামৰ ওপৰত লাচিত ঘোঁৰা-কোৱৰক বৰসেনাপতি পাতি, মুছলমানৰ আক্রমণ ওফৰাবলৈ গুৱাহাটীত সাজু কৰি ৰাখিলে। বৰসেনাপতি লাচিত ঘোঁৰা-কোৰৰ শৰাইঘাটত এটা ভালকৈ কোঠ মৰাই সৈন্য-সামন্ত লৈ মুছলমানক প্রতীক্ষা কৰিলে। ৰামসিংহৰ সসৈন্যে গুৱাহাটীৰ সীমা পালেহি। ইতিমধ্যতে লাচিতে শৰাইঘাটৰ কোঠ মেই এট। গড় মৰাবলৈ আয়ােজন কৰিলে। সেই গড় একে ৰাতিৰ ভিতৰতে উলিয়াব লগীয়া হৈছিল, কিয়নাে পিদিনা পুৱাতে মুছলমানে আহােম কোঠ আক্রমণ কৰিব। সেইকাৰণে, সেই গড় উলিয়াবলৈ তেওঁ নিজৰ মােমায়েকৰ গাত ভাৰ দিছিল। পিছে, শেহৰাতিলৈকে গড় মৰা হৈ মুঠা দেখি, লাচিত বীৰে একেবাপে মােমায়েকক কাটি দোহােৱা কৰিলে। তেওঁৰ তেনেকুৱা তীমতিৰ বৈদ্যুতিক উত্তেজনাত উত্তেজিত হৈ, বাকী গড় মৰা মানুহবিলাকে মৰে। জীকৈ লাগি, ৰাতি নৌ-পুৱাওঁতেই গড়টো বাজি উশিয়ালে। সেই গড় এতিয়াও “মােমাই কটা গড়” নামে খ্যাত। তাৰ পাচত, লাচিত বীৰে, একেৰাহে ছমাহ মাটি-যু, পানী-যুদ্ধ, ঘে-যুদ্ধ তয়াময়াকৈ পাঁতি, মুছলমান সেনা -সেনাপতিক বিচেষ্টা কৰি পেলালে। পিচে, এনেতে, হঠাৎ জলসাৰ নৰিয়াত পৰি স্বৰ্গদেৱ চক্ৰধ্বজসিংহ অগী হােৱাত, তেওঁৰ ভায়েক উদয়াদিত্যই, ৰাজপাটত উঠি, সেই মহাৰৰ চলাব লগাত পৰে। মুছলমান বাবল কমাৎ ক্ষয় হৈ আহিল; মুছমান সেনাপতি এজন এজনকৈ ৰণত পৰিবলৈ ধৰিলে; আৰু সিহঁতৰ বহুত বাৰু, বন্দুক, তােপ, ব-ভৰি আহােমৰ

  • কিন্তী আছে, লাচিত মােমাই তামুলী বৰুৱাৰ সৰুণৰ একটি পুতেক। সাপিত ও

ৰে তেওঁ ঘৰ চহকী। সেই হীরেই কালত তেও মান-মর্যাদা আৰু বাকীয় বিভূতিনেও চী কৰিলে। মুলমানৰ লগত ৰণ দি, এখৰ খাটি, জসিংহ সেরে এদিন মন মাৰি ধৰি কাছে এনে এত আহােম ৰ ণ লাচিত ডেকাই দেখি গল। তেওঁ ঘৰলৈ গৈ আৰু সৈতে এই গুলি কোৱামেলা খিলিলৈ, "নাই, অামাৰ সে অাছি মন আমি যা দেৰি আহি মােৰ মনত যা ৰোৰ লাগিছে। এই খেলত আমাৰ ৰজাৰ ৰাই মুছলমানক হফয়াৰ নােৱাৰিলে সেই বাবেই বগলে মনত ৰা বিন লাগিছে। কিন্তু, মই যাবলৈ পােৰা হলে, মুছলমানক ওফৰাই পালেগৈলে। মাকে বলে, “বুই এনে মা কৈ ৰিবি, কোনাে পৰীক্ষা-চৰীয়াই শুনি। তশিল, জাই তােক খণলৈ গঠি। পাটিতে সাহসৰ বহি মাৰি এই খুলি সাবান দিলে, “আই, এ কে গলা ফ ল ৫। হে মােৰ মনৰ ক খ । ব দি কিবল না , নাৰ এ এল খবাই যিয়। আই মোৰ মনেৰে মেলাতে, যে মা সে