পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/৬২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অসমৰ বুৰঞ্জী তেওঁৰ নামেৰে ভালেমান আলি, পুখুৰী আদিও কৰােৱা হৈছিল। তাৰ চিন এতিয়াও উত্তৰ-লক্ষীমপুৰ মহকুমাত দেখিবলৈ পোৱা যায় (1)। শেহান্তৰত, ভা-ভাঙ্গৰীয়াসকলে নাহৰৰ অযথা ক্ষমতা সহিব নােৱাৰি চক্রান্ত কৰি তেওঁক বধ কৰালে। সেই আপাহতে ৰজাৰ দুয়ােগৰাকী কুঁৱৰী আত্মঘাতিনী হ’ল। তাৰ পাচত, স্বৰ্গদেৱে নৰা-ৰজাৰ বৰগােহা- ঞিৰ জীয়ৰীক বিয়া কৰায়, আৰু তেওঁৰপৰা স্বৰ্গদেৱ চুখামফাই তিনিটি পুত্র লাভ কৰে। লাল-গোহাঞি বিষয়াৰৰ সৃষ্টি-স্বৰ্গদেৱ চুখামাৰ ৰাজত্বত অইখােৱ। বুঢ়াগােহাঞি আৰু বলিয়া বৰপাত্ৰগােহাঞি হয়। আৰু এইজনা স্বৰ্গদেৱেই “সকাল- গগাহাঞি* বিষয় বাৰ সৃষ্টি কৰি, বৰগােহাঞি পৰিয়ালৰ লেচাইভাং বৰগােহাঞিক পােন্ প্রথমে লাল-গগাহাঞি খিতাপেৰে দৰগৰ শাসনকর্তা পাতে। গোচৰ২য় আৰু ৩য় আক্রমণ, আৰু নাৰায়ণপুৰত কোঠ বাপ- | চুখাফা স্বৰ্গদেৱৰ দিনত কোচ ৰাজ্যৰ যুৱৰাজ বিখ্যাত চিলাৰায়, খ্ৰী: ১৭৬২ আৰু ১৫৮৩ চনত, দুবাৰ আহােম ৰাজ্য আক্রমণ কৰেহি। প্রথমবাৰত স্বৰ্গদেৱৰ সেনাপতিয়ে তেওঁৰ সেনাবিলাকক গুণ পিন্ধাই কপিলাৰ পিঠিত তুলি ৰণলৈ পঠোৱাত, চিলাৰায়ে গােবধ আৰু ব্ৰহ্ম-বধ পাপলৈ ভয় কৰি ৰণ নিদি উলটি যায়। আহােম ৰজাৰ আনুসৰি লেকাই চেটিয়াই লগুণ গুচোৱাৰ পাচতত, সেই ছদ্মবেশী ব্রাহ্মণ সেনাবিলাকৰ কোনাে কোনােৱে গুপুতে শগুণ পিন্ধি ব্রাহ্মণৰ বেশেৰেই থাকিল। তাৰে আঠঘৰ বামুণৰ নামৰ শেহত “আল” প্রত্যয় লগাই চি থােৱা হৈছিল (২), কিন্তু আজিকালি সেই আল ভােটা হৈ, সেই চিন মৰিবলৈ ধৰিছে। চিলাৰায়ে নিজৰ দেশলৈ উলটি মােৱাৰ পাচত, আহােম ৰজাৰ সেনাপতিয়ে সেইদৰে ভুৱা দিয়াটো বুজিব পাৰি, পুনৰায় তেওঁ আহােম ৰাজ্য আক্রমণ কৰিলেহি। পাচে, কেইজনমান বিষয়াৰ লৰাৰে সৈতে, হিনিনা গােহাঞি-ভাঙ্গৰীয়াৰ পুতেক তিনিজনক লগ-কৰি দি, সন্ধিৰ প্ৰস্তাৱ কৰাত, চিলাৰায় তাতে মাস্তি হৈ নিজ দেশলৈ উলটিল, কিন্তু বৰগােহাঞিৰ ঘৈণী নাবরু গাভৰুৱে তাত মাস্তি নহৈ পুতেক ত্যাউপেতক কাঢ়ি লৈ যােৱাত (৩), তেওঁৰ সলনি স্বৰ্গদেৱৰ ভায়েক চুগাম কোৱৰক পঠোৱ হয় (।। সেই আলমতে নাৰায়ণপুৰত কোচৰজাৰ কোঠ এটা নিগাজীকৈ পতা হ'ল। তাৰ পাচত, জী: ১৫৮৫ চনত, কোচ ৰজা লক্ষ্মী- নাৰায়ণে তেওঁৰ সৱলা নামে'ৰ জীয়েকক চুখামফ। স্বৰ্গদেৱলৈ বিয়া দি মিত্ৰতা কৰে। (১) উত্তৰ-লক্ষীমপুৰত ৰকাৰী মৌজাৰ ন-কাৰী গাঁৱৰ আগফালৰ পথাৰত “নাহৰপুখুৰী আৰু চুলিকাৰী মৌজা নাহৰৰ জোৰে নামেৰে মােৰ “জে পুখী” এক্সিও আছে। (২) “কানা তামুলীফুৰ বুৰঞ্জী, ৩৩ পৃষ্ঠা; মায়বাহাদুৰ পূৰকুমাৰ ভূঞ সম্পাষিত যারা "আসা [ী”,০২ পৃষ্ঠা। | ৩) পােয় বৈী নাৰ গাত বিজীয়া জাৰ জীয়েক, খােবাৰ পেহীয়ে। গরু এল পুতেক দি লৈ গ-ােৰ পোৰু দেশলৈ কল দিম, মিতি। কোচতে ক খলিল, যা না কি? -ভাব নে কি? কি নো গাঞি? হতে মেলি এই মণ কৰি চাও। অত টু, চোল, বিলকুৰ মাও পিঞ্জি কোচ যুদ্ধ কৰে। লিঙ্গ নে অপু এতেকে যােক আমি।” -“ জেই অসম বুখী", পম। | (১) পাট কোট বা কােলে 'চুম। পা ফেলল । এইবুলি পা দিলে। প, চুৰ কোৱৰে বি চল পালা জিকিল। এচাল বেশ ল । এনেতে বা আই