পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/১২৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ৰাজদুৰ্গৰ পৰিধি। আলিৰ বাহিৰে কাষে-কাষে বেপাৰদিৰ দোকান-কাৰখানা; ভিতৰে আলিৰ কাৰে-কাষে নগৰীয় বাসিন্দবিলাক আৰু বিষয়াসকলৰ ঘৰ-বাৰী। এতি ঘৰৰ সমুখত ৰাজ-মালিবাটত লগাই একোখনি ফল-ফুলৰ ৰাগিচা। এই দুর্গ আলিৰ ভিতৰত ৰাৰ কাৰেৰ চৌপাশে মেৰাই আৰু এটা ধুনীয়া পকী আলি। তাৰ বাহিৰ ফালে কাযে-কাৰে এটা পানীৰে চপচপীয়া হৈ থকা গড়খাৱৈ। এই আলি। ৰে পৰিধি এক ক্রোশ চৈধ্য জৰিপ। এই ভিতৰ-গড়ৰ মাজত আলিমুখীয়াকৈ আৰু কাৰেংমুৱাকৈ দুখন-দুখন আগফালে আৰু পিচফালে ফল-ফুলৰ বাগিচাৰে সৈতে ফুকন বিষয়াসকলৰ ঘৰ-বাৰী। ইবিলাক প্রায় সকলােটি ৰজাৰ জোৱায়েক বা ৰাজপৰিয়ালৰ লােক। ৰজাৰ চোলং (দেৱানখানা) দীঘে ১২ হাত, পথালিয়ে ৩০ হাত। এই ঘৰৰ ৬টা ; এত্যেকটো বিতােপন স্তম্ভৰ বেৰ বা পৰিধি ও হাতকৈ। ঘৰটিৰ ছালবােৰ আচৰিত কৌশল খটাই কাঠৰ কাৰকাৰ্যেৰে সুশশাভিত কৰা হৈছে। ভিতৰ বাৰত পিতলৰ বাও-লগােৰা ডাঙ্গৰ ডাঙ্গাপােণ শাৰী শাৰী; তাত সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি পৰি তাৰ অপূৰ্ব্ব জেউতি চৰায়। ৰা বহা খােটালিত সমুখা-সমুখী চাৰিটা চকচকীয়া স্তম্ভ। প্রত্যেকটোত ১ টাকৈ সােণৰ উল আংঠি মেৰোৱা। এই খােটালিত বিতােপন চকচকীয়া পাথৰৰ শাত-থলপীয়া ভেটিৰ ওপৰত ৰাজসিংহাসন পতা হয়। তাৰ ওপৰত হৰেক ৰকমৰ সােণ, গ আৰু মূল্যবান ধাতুৰ আগঠিৰে সৈতে তৰা ৯ খলপা চাঙ্গটি-চান্দোৱাৰ। নানাবিধ বহুমূলীয়া অলঙ্কাৰ আৰু অতুলন সাজ-সমলেৰে গােটেই ঘৰটি পৰিপূর্ণ। তাৰ সৌন্দৰ্য্য ভাষাৰে ৰণোৱা অসাধ্য। চমুকৈ কবলৈ হলে, এই পৃথিবীত তুমি এনেকুৱা ধুনীয়া লঙ্কাৰপূৰ্ণ ঘৰ দ্বিতীয় বুলিবলৈ আন এটা বিচাৰি নাপাবা। বাৰ হাজাৰ বাঢ়ৈয়ে এবছৰে এই অট্টালিকাটি বহু প্রবন্ধেৰে নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল। ইয়াকে চাই ৰজাৰ শয়ন-মন্দিৰ। ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্যত মানুহ আপােন-পাহৰা হয়। ইয়াত বাজেও, ভালেমান আহল-বহুল সুশৃখলিত আৰু সুসজ্জিত মজবুট অট্টালিকাৰে সৈতে ৰজাৰ টোলটি জিলিকি আছে। হায়! এনেখন বিভােগন নগৰ আমাৰ সম্রাটৰ (মােগল সম্রাট) সাম্রাজ্যৰ ভিতৰ নহল।” -কি, কালৰ কি বিচিত্র গতি, এতিয়া সেই বিতােপন নগৰৰ চিন- মােকাম পৰ্যৰ নােহােৱাত পৰিছেগৈ। কাৰেংঘৰৰ ভগ্নাৱশেষ মানে সেই ৰজাদিনীয়। সভ্যতাৰ চিনাকি দিব লাগিছে। | ৰাচাৰী-অসম ৰাজ্য মুখকৈ শাসন কৰিবৰ অৰ্থে আহােমৰ সুগঠিত শাসন-ণালী নিবন্ধিত আছিল। শাসনৰ ঘাই ক্ষমতা ৰাৰ হাতত ; কিক গােহাঞি বৰগােহাঞি আৰু বৰপাত্ৰগগাহাঞি এই তিনি না গােহাঙিৰীয়া যাই বামীয়ে বৰফুকন আৰু বৰবৰুৱা এই দুজন পালি-মীৰে সৈতে ৰাজকাৰ্য পৰ্যালােচনা মন্ত্রণা দিয়াৰ নীতি-নিয়ম প্রচলিত ছিল। সকলাে লাগতিয়াল কথাত খই মন্ত্রী জিনিনেৰে সৈতে ৰাই পৰামৰ্শ কৰিব লাগে ; আৰু ইবিলাকৰ সন্মতি নােলােৱাকৈ যাই কোনাে ঘূ-বিগ্রহাদিও লাব নােৱাৰে। এই তিনিজনা ভাষীয়া একমত হলে, সিবিলাকে যাকে আদিৰ আৰু পাতিৰ পাৰিছিল। চৰ চাৰিজন মন্ত্রী বান, শদিয়াত শমিয়াখােৱা গােহা,ি মৰতি মদিখােৱা গােহাঞি, কলিয়াবৰত লাল